About
Menu

grandescere

grandescere [CL], grandēre 1 to become large; b (fig.). c to increase; d (in number). salutata celesti nuntio / gravidaris divino radio; / sed cum alvus grandescit filio / laurearis vernanti lilio J. Howd. Ph. 5; nihil ~escit cicius quam scissura R. Bury Phil. 17. 226; videmus folia erumpere, fructus ~escere Regim. Princ. 98.  b spiritus hominis tribus modis tumescit et ~escit in se Bald. Cant. Tract. 9. 486D.  c tolerantia ipsius [sc. hominis] juxta divine dispensationem gratie promovetur aut deficit, minuitur aut ~escit P. Blois Ep. 31. 106A.  d confluentibus ‥ gentium ‥ catervis ~escere populus cepit advenarum Bede HE I 15 p. 32. 2 to become great or grand. quia ‥ materia ~escere incipit, deinceps immutandus foret et stylus, ‥ quibusdam dictionum solenniis exquisitis ‥ consummationis viri gloria exaranda H. Bos. Thom. V 11; docent nos exempla majorum quia viri magnanimi fortitudo gravioribus injuriis lacessita ~escit P. Blois Ep. 77. 275A; to be grete, ‥ valere, ut ‘ille est valens homo’ ‥, ~ere, ~escere, grossere, grossessere CathA.

Saved

Recent