grandineus
grandĭnĕus, a, um, adj. [grando],
- full of hail (late Lat.): nimbi, Alcim. 3, 329: frigus, id. 5, 190; cf. the foll. art.
grandineus, a, um (grando), mit Hagel (Schloßen) vermischt, Alcim. Avit. 3, 329 u. 5, 190.
villa ‥ ~ea saepius vastata tempestate
hec grando ‥ inde ~eus
in massam quasi grandineam nubes sed aquosa / transit, dehinc grando fit, lapis ima petens
tempestas ~ea consumpsit aves, animalia et homines
hayle , grando, zalata; grandeneus et grandinosus participia
sagittarii ‥ tot simul emisere jacula ut illa procella ~ea ‥ equites dissiparent
tres humores ‥ christallinum vel †glandineum ‥ ista humiditas ~ea est qua fit visus
grandĭnĕus, a, um (grando), de grêle : Avit. Carm. 3, 329.