About Report a problem

Menu

gratificare

GRATIFICARE
, Declarare se aliquid gratum habere. Instrum. ann. 1335. apud Ludew. tom. 5. pag. 602 : Promittentes sub fidei præstito juramento, quod sæpe fatus dominus Rex Poloniæ præmissa omnia et singula, hinc intra festum B. Galli proximum, ratificabit, Gratificabit, ac suis patentibus approbabit litteris. Vulg. Interpres Ephes. 1. 6 : In laudem gloriæ gratiæ suæ, in qua Gratificavit nos in dilecto filio suo ; id est, Gratos nos fecit. Statuta Canonicorum Regul. apud Duellium tom. 1. Miscell. pag. 91 : Ni sit in officio vel Gressu Gratificato, id est, ut ibidem habet Glossa, indulto per licentiam.
GRATIFICARE
, Idem quod supra Gratare 2. De re aliqua cum aliquo pacisci, componere, Gall. Convenir à l'amiable ; vel Facere quod alteri gratum est. Vide infra Gratum. Libert. civit. Vien. ann. 1361. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 432. art. 31 : Si duellum firmatum fuerit et juratum in manibus dominorum, et altera pars postmodum pœnitere voluerit, solvat dominis decem libras, vel alias Gratificet cum eis, et emendam faciat alteri non pœnitenti. Gracier vero, Aliquid ex gratia alicui concedere, vulgo Faire grace, in Lit. Phil. VI. ann. 1336. in vol. 9. arestor. parlam. Paris : Avons Gracié et remis dès maintenant pour lors laditte amande, etc.
GRATIFICARE
, Gratum esse, placere. Carmin. Hibern. Exsul. ad Carol. M. apud Maium Classic. Auctor. tom. 5. pag. 411 : Laudibus eximiis celebrantur sæcula prisca,   Omneque præteritum Gratificare solet.

Saved

Recent