gratificatio
gratificatio, obligingness, complaisance
grātĭfĭcātĭo, ōnis, f. [gratificor],
- a showing kindness, doing favors, obligingness, complaisance (rare but class.): conjungitur impudens gratificatio cum acerba injuria, Cic. Agr. 3, 2, 6; id. Mur. 20, 42; id. N. D. 1, 44, 122; Plin. 21, 3, 9, § 12.
grātificātio, ōnis, f. (gratificor), die Willfährigkeit, Gefälligkeit, gr. et benevolentia, Cic. de nat. deor. 1, 122: gr. ipsius reginae, Plin. 21, 12: Sullana, Sullas Verwilligungen (Landanweisungen) an seine alten Soldaten, Cic. Mur. 42: so auch impudens, Cic. de lege agr. 3, 6.
hoc autem est primum donum Spiritus Sancti, amor gratuitus, quod dicitur uno modo ~o, alio modo amor gratuitus, tertio modo justificatio. sed propter aliam rationem dicitur justificatio, propter aliam infusio amoris gratuiti, gratia vel ~o. gratia vel ~o dicitur quia ‥ ‘non ex operibus justitie ‥’ [] Tit. iii 5
qualiter ‥ caritas requiratur, non tantum propter ~onem actus sed propter aliquem gradum perfeccionis intrinsecum actui
hec preparacio ‥ si juvat est ‥ laudabilis et meritoria et aliqua causa ~onis
quoniam ‥ per ~onem illam continue ab eis retentam remanent in peccato ‥ ac si ipsi tunc ‥ procurarunt
si contingat duos eligi pares voces habentes, in ~one sit episcopi ‥ qui prefici debeat in custodem(
grātĭfĭcātĭō, (15) ōnis, f. (gratificor), bienfaisance, libéralité : Cic. Nat. 1, 122 ; Sullana gratificatio Cic. Mur. 42, les libéralités de Sylla [distributions de terre à ses vétérans].
- 1. dienst, plezier;
- 2. gunst, schenking [Sullana].
gratificatio , onis. f. et, v. gratificor
See an image
See an image
De eorum expressa voluntate, Gratificatione et consensu, etc.
grātificātiō ōnis, f
- gratificor, obligingness, complaisance: Sullana: inpudens.