gratifice

gratifice [LL] 1 gladly. b agreeably. archiepiscopus ‥ regem ‥ ad mensam suam invitat; qui ~e obaudit Folc. V. J. Bev. 9.  b nunquam ‥ inventus est [piscis] tante magnitudinis ‥ qui distributus largiflue et domesticis et advenis suffecit ~e Dominic V. Ecgwini I 21. 2 (theol.) w. divine grace. Ad. Marsh Ep. 81 (v. glorifice 2); sicut essencia divina unitur anime benefice per unum accidens, viz. per gloriam summam, in patria, et eadem essencia unitur anime ~e per unum accidens, viz. per gratiam, in via (Tyss.) Ziz. 159.