gratiositas
grātĭōsĭtas, ātis, f. [gratiosus],
- agreeableness (post-class.): novitatis gratiositas, Tert. adv. Marc. 1, 9.
grātiōsitās, ātis, f. (gratiosus), die Annehmlichkeit, Tert. adv. Marc. 1, 9 in.
mittebatur ‥ ad curias sedens asinum, ‥ risus diversis quo adveniebat, servitiorum quidem ~ate, quia metuebat seculo irretiri nec equitare jam volebat, asinando serviens domino sine cujus permissu discedere nolebat
gratiosus, i. gratia vel gratitudine plenus ‥ et hec ~as
gracious , gratiosus, grasiositas
grātĭōsĭtās, ātis, f. , charme [dʼune chose] : Tert. Marc. 1, 9.
Tanta siquidem nostra Gratiositate ac mentis liberalitate, etc.
Placuit ille conferre Gratiositatem complacabilem et gratissimam diligibilitatem.
Gratia Novitatis, Gallis
la Grace de la nouveauté.