grator
grator, to manifest joy, wish joy, congratulate, rejoice with, rejoice
grātor, ātus sum, 1, dep. n.: to wish joy to; w. dat. (the acc. is doubtful), rejoice with; congratulate, 4.478; greet, welcome (perhaps w. esse), 5.40. (grātus)
grātor, ātus, 1, v. dep. n. and a. [gratus],
- to manifest joy, to wish one joy, to congratulate, to rejoice with, rejoice (mostly poet. or in post-Aug. prose; not in Cic.; class. gratulor, congratulor): nec tibi me in hac re gratari decet, Att. ap. Serv. Verg. A. 5, 40: inveni, germana, viam: gratare sorori, Verg. A. 4, 478; Ov. M. 6, 434: invicem inter se gratantes, Liv. 9, 43, 17: nescia, gratentur consolenturne parentem (by zeugma), Ov. M. 1, 578: Jovis templum gratantes ovantesque adire, Liv. 7, 13, 10: laudantes gratantesque, Tac. H. 2, 29: inter venerantes gratantesque, id. A. 2, 75: ad gratandum sese expedire, id. ib. 14, 8; Ov. F. 3, 418.—With acc.: gratatur reduces (= eos reduces esse), congratulates them on their return, Verg. A. 5, 40; cf.: (eum Tiberius) incolumem fore gratatur, Tac. A. 6, 21 fin.: totoque libens mihi pectore grator, Ov. M. 9, 244; cf.: quid tibi grataris? id. H. 11, 65.
- —Hence, grātanter, adv., with rejoicing, with joy (post-class.): senatus gratanter accepit, Capitol. Macr. 7: accipere, id. Max. 14; Amm.17, 12; Inscr. Orell. 2588.
grātor, ātus sum, ārī (gratus), bei einem Ereignis usw. seine Freude zu erkennen geben, I) um zu zeigen, daß das Ereignis uns angenehm ist = seine Teilnahme zu erkennen geben u. so Glück wünschen, alci, Verg.: sibi, Ov.: invicem inter se, Liv.: mit folg. Acc. u. Infin., Dräger Tac. ann. 6, 21. Claud. VI. cons. Hon. 549. Sen. Oedip. 902 (881): u. so reduces (sc. eos esse), zur Rückkehr Glück wünschen, Verg. Aen. 5, 40: gr. mit folg. quod, Tac. ann. 14, 10. Aur. Vict. de orig. gent. Rom. 7, 4: absol., laudantes gratantesque, Tac.: ad gratandum se expedire, Tac. – II) daß man dankbar ist = einer Gottheit seinen freudigen Dank zu erkennen geben, freudig danken, Ov. fast. 3, 418: u. so wohl auch Iovis optimi maximi templum gratantes ovantesque adire, Liv. 7, 13, 10.
grātor, (12) ātus sum, ārī (gratus), intr., féliciter : gratare sorori Virg. En. 4, 478, félicite ta sœur ; mihi grator Ov. M. 9, 244, je me félicite, je mʼapplaudis, je me réjouis ; gratatur reduces (s.-ent. esse) Virg. En. 5, 40, il les félicite de leur retour.
grātor ātus, ārī, dep.
- gratus, to manifest joy, wish joy, congratulate, rejoice with, rejoice: sorori, V.: toto mihi pectore, O.: Gratatur reduces (i. e. eos reduces esse), on their return, V.: praebet se gratantibus, Ta.: in vicem inter se, L.: Nescia, gratentur consolenturne parentem, O.—To give thanks, express gratitude: Iliacis focis, O.: templum gratantes adire, L.: ad gratandum sese expedire, Ta.