habiliter
hăbĭlĭter, adv., v. habilis fin.
habiliter, Adv. (habilis), leicht, bequem, behend, Liv. epit., Mela u.a.
habilis ‥ unde ~iter
quedam [herbe ] ‥ ~ius [gl.: ] extirpantur unco quam ligoneavenaument
hăbĭlĭtĕr, commodément, aisément : Liv. Per. 57 ; Mela 3, 63.
Idem quod ipse dom. comesAlia Alf. reg. Aragon. ann. 1440. ex Tabul. S. Mich. Caiet :(Virtutum) teneatur et debeat... tenere suis expensis... lanceas quatuor centum... super riperia et territorio Januensi tanto tempore, quanto ibi Habiliter stare poterunt ad offensas Januensium.
Abbas et conventus venerabilis monasterii S. Angeli de Palanzana ... majestati nostræ reverenter exposuerunt,... quod... non possint in eadem ecclesia... divina misteria Habiliter et commode celebrare.