habitatio

hăbĭtātĭo, ōnis, f. [habito],

• a dwelling, inhabiting: ad habitationem praebere mansionem, Pall. 1, 9, 1: aquarum, Firm. Math. 2, 10 init.
• II Transf., a dwelling, habitation.—
• • A Lit. (class.; cf.: domus, domicilium, sedes, mansio, tectum): scelestae haec aedes, impiast habitatio, Plaut. Most. 2, 2, 73 (503); cf. id. ib. 67 (497): ut nobis haec habitatio Bona, fausta ... eveniat, id. Trin. 1, 2, 2 (40): peto a te, ut ei de habitatione accommodes, Cic. Fam. 13, 2: sumptus habitationis, id. Cael. 7, 17; Cato R. R. 128; Col. 1, 6, 6: alicui gratuitam habitationem praestare, Gai. Inst. 4, 153; in plur.: mercedes habitationum annuae, house-rent, Caes. B. C. 3, 21, 1.—
  • B Rent for a dwelling, house-rent: annuam habitationem Romae usque ad bina milia nummum remisit, Suet. Caes. 38.

habitātio, ōnis, f. (habito), I) das Wohnen, habitationis mansio, Pallad. 1, 9, 1. – II) meton.: 1) die Wohnung, sumptus habitationis, Cic.: mercedes habitationum annuae, Hausmiete, Mietzins, Caes.: haec mihi dedita est habitatio, Plaut. – 2) der Mietzins, die Hausmiete, Suet. Caes. 38, 2.

habitatio [CL] 1 dwelling-house; b (mon.). a in magnis ‥ ~onibus, villis, ac posessionibus Bede CuthbP 33; ex ~one [sc. anachorite] sub ecclesia [ME: ha woneð under þe chirche] AncrR 46; ‘domus’, i. e. ~o ‥ Trevet Troades 9.  b o mea cella, mihi habitatio dulcis Alcuin Carm. 23. 1; Ad. Eyns. Hug. V 14 p. 166 (v. disciplinare 1c). 2 dwelling-place; b (w. ref. to earth); c (w. ref. to heaven). d inhabited region. a collibus et silvis tellus hinc inde decora / nobilibusque locis habitatio pulchra, salubris, / fertilitate sui multos habitura colonos Alcuin SS Ebor 33; in Agyographia sanctorum Angliae, ubi singuli singulis ~onibus suis describuntur Gosc. Lib. Mild. 4; ultra fines nec hominum vel ferarum ~o est ulla, sed ‥ solus oceanus Gir. TH pref. p. 21.  b 801 exilium est ~o hujus vitae quae cogit nos ad patriam properare Alcuin Ep. 216; anima ‥ labyrinthis intricata est; non ‥ solummodo ~o terrena hanc deprimit, sed ‥ P. Blois Ep. 16. 59c.  c [genus humanum] per regem omnium pravorum, hoc est diabolum, de patriae caelestis est ~one projectum Bede Tab. 923c; praecedunt sed eum quibus est habitatio caelum Wulf. Swith. II 941; appetitus illius bone ~onis omnibus inest Fishacre Quaest. 43.  d de latitudine cujuslibet ~onis invenienda: ‥ nunc consequens esse videtur ut quomodo singularum regionum latitudo, id est spatium quod est inter eos [sic] et Arin, reperiri queat edisseratur Adel. Elk. 24; Arym non distat ab oriente per nonaginta gradus tantum, sed mathematici ponunt eam in medio ~onis Bacon Maj. I 310. 3 (fig.) abode; b (of Deity); c (phil.) familiarity. vel in expeditione ‥ vel familia vel civitate vel hujusmodi perpetua pacis ~one proveniat (Leg. Hen. 68. 2) GAS 586; J. Ford Serm. 18. 5 (v. exturbare 1b).  b Spiritus Sanctus in te ~onem suam faciet Anselm (Ep. 232) IV 139.  c quoniam cum sapienciam esse in aliquo, modo proprio homini, est sicut modum artificiorum esse in modis propriis homini, estimatur quod impossibile est ut tota ~o fugiat a philosophia, sicut opinandum est quod impossibile est ut fugiat ab artificiis naturalibus Bradw. CD 80B. 4 dwelling, inhabiting. b (w. obj. gen.). Bede HE IV 28 (v. habitabilis 1a); 800 in locis sanctissimis sue [i. e. Christi] ~onis et nostrae redemptionis Alcuin Ep. 210; avibus aquaticis natione, aereis ~one Gir. TH I 11; regio ‥ villis humane ~oni competentibus abundabat Ord. Vit. X 14 p. 82; J. Waleys Commun. f. 126v (v. elongatio 4a); 1362 (v. habitare 2a).  b cunctum ‥ tempus vitae in ejusdam monasterii ~one peragens Bede HE V 24 p. 357.

hăbĭtātĭō, (13) ōnis, f. (habito), action dʼhabiter, logement : Pall. 1, 9, 1 || demeure, habitation, domicile : Pl. Most. 504 ; Cic. Cæl. 17 || loyer : Suet. Cæs. 38.

habitatio , onis. f.
居。居處。

Suggest a Translation
See an image

habitātiō ōnis, f

• habito, a dwelling, habitation: ei de habitatione accommodare: sumptus habitationis: mercedes habitationum annuae, house-rent, Cs.

HABITATIO

HABITA´TIO[SERVITUTES]