habito
habito, to dwell, abide, reside, live
he did not live near me, but he almost lived with me
- I In gen., to have frequently, to be wont to have (anteclass. and very rare): epicrocum, Varr. ap. Non. 318, 25: comas, id. ib. 27.—
- II In partic., to have possession of, to inhabit a place; and more freq. neut., to dwell, abide, reside, live anywhere (the class. signif. of the word; cf.: colo, incolo, commoror).
- A Lit.
- 1 Act.: centum urbes habitant magnas, Verg. A. 3, 106: silvas, id. E. 6, 2: hoc nemus, hunc collem (deus), id. A. 8, 352: humiles casas, id. E. 2, 29: terras, Ov. H. 1, 66; id. M. 1, 195: pruinas, Val. Fl. 2, 177: locum, Tac. Agr. 11; cf. Liv. 5, 51, 3. —Pass.: colitur ea pars (urbis) et habitatur frequentissime, Cic. Verr. 2, 4, 53, § 119; cf. Quint. 1, 4, 28: arx procul iis, quae habitabantur, Liv. 24, 3, 2: applicata colli habitatur colonia Corinthus, Plin. 4, 4, 5, § 11; 5, 7, 7, § 42: Scythiae confinis est regio habitaturque pluribus vicis, Curt. 8, 2, 14: nobis habitabitur orbis Ultimus, Ov. Tr. 1, 1, 127: tellus Bistoniis habitata viris, id. M. 13, 430; cf.: nec patria est habitata tibi, id. Tr. 5, 3, 21; Sil. 2, 654: raris habitata mapalia tectis, Verg. G. 3, 340; cf.: (agellus) habitatus quinque focis, Hor. Ep. 1, 14, 2: campi olim uberes magnisque urbibus habitati, Tac. H. 5, 7: quae sit tellus habitanda (sibi), requirit, Ov. M. 3, 9; cf.: cesserunt nitidis habitandae piscibus undae, id. ib. 1, 74: habitandaque fana Apris reliquit et rapacibus lupis, Hor. Epod. 16, 19: proavis habitatas linquere silvas, Juv. 15, 152.—
- 2 Neutr.: in illisce habitat aedibus Amphitruo, Plaut. Am. prol. 97; cf.: cujus hic in aediculis habitat decem, ut opinor, milibus, Cic. Cael. 7, 17: in gurgustio, id. N. D. 1, 9, 22: in via, on the high-road, id. Phil. 2, 41, 106: in Sicilia, id. Verr. 2, 3, 41, § 95: in arboribus (aves), Plin. 18, 35, 87, § 363: Lilybaei, Cic. Verr. 2, 4, 18, § 38: lucis opacis, Verg. A. 6, 673: vallibus imis, id. ib. 3, 110: casa straminea, Prop. 2, 16 (3, 8), 20; cf.: sub terra habitare, Cic. N. D. 2, 37, 95: apud aliquem, id. Ac. 2 (Luc.), 26, 115; cf. id. Brut. 90, 309; id. Cael. 21, 51; id. Clu. 12, 33; id. Verr. 2, 2, 34, § 83: cum aliquo, id. ib. 2, 1, 25, § 64: cum illa apud te, Ter. Phorm. 934.—Absol.: triginta milibus dixistis eum habitare, Cic. Cael. 7, 17; cf.: nunc si quis tanti (i. e. sex milibus) habitet, Vell. 2, 10, 1: bene, to have a good habitation, Nep. Att. 13; so, dum sic ergo habitat Cetronius, so splendidly, Juv. 14, 92: avecta est peregre hinc habitatum, Plaut. Cist. 2, 3, 37 (579); cf.: is habitatum huc commigravit, id. Trin. 4, 3, 77 (1084); and: rus habitatum abii, Ter. Hec. 224: commorandi natura deversorium nobis, non habitandi locum dedit, Cic. de Sen. 23, 84: habitandi causa, Caes. B. C. 3, 112, 8.—Part. as subst.: hăbĭtantes, ium, the inhabitants: numquam tecta subeamus: super habitantes aliquando procumbunt, Quint. 2, 16, 6; Ov. M. 14, 90: oppidum valetudine habitantium infame, Mel. 1, 16, 1: ad occasum, Plin. 2, 70, 82, § 180.—Pass. impers.: vides, habitari in terra raris et angustis in locis, et in ipsis quasi maculis, ubi habitatur, vastas solitudines interjectas, Cic. Rep. 6, 19: habitari ait Xenophanes in luna, that the moon is inhabited, id. Ac. 2 (Luc.), 39, 123: vicorum, quibus frequenter habitabatur, Liv. 2, 62, 4.—
- B Transf., to stay, remain, dwell, or keep in any place; to keep to, dwell upon a thing (a favorite expression with Cicero): cum iis, qui in foro habitarunt, de dignitate contendas? Cic. Mur. 9, 21; cf.: habitare in Rostris, id. Brut. 89, 305: in subselliis, id. de Or. 1, 62, 264; cf. also: in oculis, to be always in public, id. Planc. 27, 66: illi qui hoc solum colendum ducebant, habitarunt in hac una ratione tractanda, id. de Or. 2, 38, 160: in bonis haerebit et habitabit suis, to dwell upon, id. Or. 15, 49; cf. id. de Or. 2, 72, 292: qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus? id. Fin. 2, 28, 92: cum his habitare pernoctareque curis (i. e. studiis)! id. Tusc. 5, 24, 69: quorum in vultu habitant oculi mei, id. Phil. 12, 1, 2: animus habitat in oculis, Plin. 11, 37, 54, § 145; cf.: mens ibi (in corde) habitat, id. 11, 37, 69, § 182: qui tibi (Amori) jucundumst, siccis habitare medullis, Prop. 2, 11 (3, 3), 17: peregrinatus est hujus animus in nequitia, non habitavit, Val. Max. 6, 9, ext. 1: tecum habita, i. e. retire within thyself, examine thyself, Pers. 4, 52.
I tr., ¶ 1 avoir souvent : Varr. d. Non. 318, 25 ; 318, 27 ¶ 2 habiter, occuper : urbes Virg. En. 3, 106, habiter des villes, cf. Virg. En. 8, 352 ; B. 2, 29, etc. ; Tac. Agr. 11 ; colitur ea pars et habitatur frequentissime Cic. Verr. 2, 4, 119, cette partie de la ville est très fréquentée et a de très nombreux habitants ; arx procul iis, quæ habitabantur Liv. 24, 3, 2, la citadelle éloignée des parties habitées ; regio habitatur plurimis vicis Curt. 8, 2, 14, la région est occupée par des bourgs nombreux.
II intr., ¶ 1 in Sicilia, Lilybæi, sub terra, apud aliquem, in via, habiter en Sicile, à Lilybée, sous terre, chez qqn, sur la route (au bord de...) : Cic. Verr. 2, 3, 95 ; 4, 38 ; Nat. 2, 95 ; Ac. 2, 115 ; Phil. 2, 106 ; vallibus imis Virg. En. 3, 110, habiter au fond des vallées, cf. Virg. En. 6, 673 ; Prop. 2, 16, 20 || [métaph.] animus cum his habitans curis Cic. Tusc. 5, 69, lʼâme habitant avec ces soucis, cf. Cic. Fin. 2, 92 || [pass. imp.] : habitari ait in luna Cic. Ac. 2, 123, il prétend que la lune est habitée, cf. Cic. Rep. 6, 20 ; Liv. 2, 62, 4 || triginta milibus habitare Cic. Cæl. 17, avoir un loyer de trente mille sesterces ; melius habitare Cic. Nat. 1, 22, avoir un plus beau logement ; bene Nep. Att. 13, 1, être bien logé || habitantes, les habitants, cf. Ov. M. 14, 90 (habitantum) ; Plin. 2, 180 ; Liv. 29, 26, 7 (habitantium) ¶ 2 [fig.] habiter, se cantonner : in foro, in rostris Cic. Mur. 21 ; Br. 305, ne pas bouger du forum, de la tribune aux harangues, cf. Cic. de Or. 1, 264 ; in oculis Cic. Planc. 66, être toujours exposé aux regards ; Theophrastus habitavit in eo genere rerum Cic. Leg. 3, 14, Théophraste se cantonna dans ces questions ; habitarunt in hac una ratione tractanda Cic. de Or. 2, 160, ils se sont cantonnés dans cette unique étude ; eorum in vultu habitant oculi mei Cic. Phil. 12, 3, mes yeux ne quittent pas leur visage || sʼarrêter, sʼattarder sur une chose : Cic. Or. 50.
- 1. wonen [in urbe; ruri; ad litora; apud alqm; cum alqo; bene comfortabel]; ➤ quanti habitas voor hoeveel woon je?, hoeveel huur betaal je?;
- 2. zich ophouden, vertoeven, huizen [in foro; in subselliis; in oculis altijd voor ogen staan]; ➤ mens in corde habitat;
- 3. (metaf.) ijverig bezig zijn met [in hac una ratione tractanda; in eo genere rerum].
居。處。住。— bene vel laxe vel magnifice 居華屋。— in ea re 務于此。— in vultu ejus 定看其臉。注視其面。— casas 住草房。— in urbe 居府內。Habita tecum 汝收斂心可也。
Suggest a Translation
See an image
- habeo, to dwell, abide, reside, live: in aediculis habitat: in viā, on the high-road: in Siciliā: Lilybaei: lucis opacis, V.: sub terrā: ad Lepidum: apud te, T.: cum aliquo: alibi, L.: hic, V.: magnifice, be housed: bene, N.: sic, so splendidly, Iu.: nobis habitandi locum dare: habitandi causā, Cs.: Rus habitatum abii, T.: habitari ait in lunā, that the moon is inhabited: vicorum, quibus frequenter habitabatur, L.: urbes magnas, V.: humilīs casas, V.: arcem, L.: ea pars (urbis) habitatur frequentissime: tellus habitata viris, O.: raris habitata mapalia tectis, V.: habitandae piscibus undae, O.: proavis habitatas linquere silvas, Iu.—To be habitually, stay, remain, dwell, keep: in foro, frequent: in oculis, in public: voltur habitat sub alto Pectore, V.—Fig., to abide, linger: in hac ratione tractandā: in bonis suis, dwell upon: qui potest habitare in beatā vitā metus?: quorum in voltu habitant oculi mei.
-
…non possit quid, quod tu te in custodiam dedisti, quod vitandae suspicionis causa ad M. Lepidum te habitare velle dixisti A quo non receptus etiam ad me venire ausus es, atque ut domi meae te adservarem rogasti…
Cicero, in Catilinam
-
…abstulit atra colorem. Vestibulum ante ipsum, primisque in faucibus Orci Luctus et ultrices posuere cubilia Curae ; pallentesque habitant Morbi, tristisque Senectus, et Metus, et malesuada Fames, ac turpis Egestas, terribiles visu formae Letumque…
Vergil, Aeneid
-
…effervescere caelo. Neu regio foret ulla suis animalibus orba, astra tenent caeleste solum formaeque deorum, cesserunt nitidis habitandae piscibus undae, terra feras cepit, volucres agitabilis aer. Sanctius his animal mentisque capacius altae deerat adhuc et…
Ovid, Metamorphoses
-
…Hac iter est superis ad magni tecta Tonantis regalemque domum. Dextra laevaque deorum atria nobilium valvis celebrantur apertis plebs habitat diversa locis hac parte potentes caelicolae clarique suos posuere penates. Hic locus est, quem, si verbis audacia…
Ovid, Metamorphoses
-
…rustica numina, nymphae faunique satyrique et monticolae silvani quos quoniam caeli nondum dignamur honore, quas dedimus certe terras habitare sinamus. An satis, o superi, tutos fore creditis illos, cum mihi, qui fulmen, qui…
Ovid, Metamorphoses
-
…mea nihil refert, dum potiar modo. Quid virgo cuia est Nescio hercle. Unde est Tantundem. Ubi habitat Ne id quidem. Ubi vidisti In via. Qua ratione amisti Id equidem adveniens mecum stomachabar modo ; Nec…
Terence, Eunuchus
-
…hac atque illac perfluo. Proin tu, taceri si vis, vera dicito. Samia mihi mater fuit ea habitabat Rhodi. Potest taceri hoc. Ibi tum matri parvulam Puellam dono quidam mercator dedit Ex Attica hinc abreptam .…
Terence, Eunuchus
-
…id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit ; iam enim adesse poterit. qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Iam id ipsum absurdum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…Proserpinam asportasse sed ipsam abripuisse Cererem videretur. etenim urbs illa non urbs videtur, sed fanum Cereris esse ; habitare apud sese Cererem Hennenses arbitrantur, ut mihi non cives illius civitatis, sed omnes sacerdotes, omnes accolae atque…
Cicero, in Verrem
-
…item vestram, quod domum Antoni adflictam maestitia audiebam, lamentari uxorem. hic etiam fautores Antoni quorum in voltu habitant oculi mei tristiores videbam. quod si non ita est, cur a Pisone et Caleno potissimum, cur hoc…
Cicero, Philippicae