hebeto
hebeto, to make blunt, dull, blunt, dim, deaden, weaken
Frieze-Dennison Vergil
Could not find hebetauerit in Logeion dictionaries.
hebetauerit Verb: perfect active subjunctive 3rd singular, Verb: future perfect active indicative 3rd singular of hebeto
- I Lit.: hastas, Liv. 8, 10, 3: vulneribus suis ferrum hostium, id. 30, 35, 8: tela, Sil. 16, 105: aciem oculorum, Plin. 20, 6, 21, § 47: oculos, Lact. 6, 2: visus alicui, Verg. A. 2, 605: dies hebetarat sidera, had dimmed, Ov. M. 5, 444: umbra terrae lunam hebetari, Plin. 2, 13, 10, § 57; cf.: smaragdos in sole hebetari, id. 37, 5, 18, § 69; 28, 7, 23, § 79: auster aures hebetat, Cels. 2, 1: primores dentes mollientes aut hebetantes verba, Plin. 7, 16, 15, § 70: cummium genera amaritudines hebetant, moderate, lessen, id. 24, 11, 64, § 105; cf.: venena omnia (oleum), id. 23, 4, 40, § 80: odor suavior e longinquo, propius admotus hebetatur, id. 21, 7, 18, § 35: faba hebetare sensus existimata, id. 18, 12, 30, § 118: vos mihi taurorum flammas hebetastis, quenched the fiery breath, Ov. M. 7, 210.—
- II Trop., to dull, blunt, make stupid: animo simul et corpore hebetato, Suet. Claud. 2: Lethe hebetans pectora, Ov. P. 4, 1, 17: hebetatum ingenium, Plin. Ep. 8, 14, 9: rei publicae vires hebetatae sunt, Just. 6, 8: vino tristitia et cura hebetatur, Plin. 23, 1, 22, § 38.
- 1. stomp maken [gladios; aciem ferri];
- 2. (metaf.) afstompen, verzwakken, krachteloos maken [flammas; sidera doen verbleken; vires rei publicae]; ➤ umbrā terrae luna hebetatur.
鈍之。— dentes 味倒牙。— aciem oculorum 昏目。— flammas 壓火焰。— lunam 遮月。 — aures 敗耳神。— mentem 昏明悟。
Suggest a Translation
See an image
- hebes, to make blunt, dull, blunt, dim, deaden, weaken: hastas, L.: ferrum hostium, L.: visūs tibi, V.: sidera, Ta.: taurorum flammas, quench the fiery breath, O.: alcui visūs, V.—Fig.: Lethe hebetans pectora, stupefying, O.
-
…in libertatem mihi autem non modo ad sapientiam caeci videmur sed ad ea ipsa quae aliqua ex parte cerni videantur hebetes et obtunsi disputationem se habuisse cum M. Varrone homine omnium facile acutissimo et sine ulla dubitatione doctissimo fixus Reliqua…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…; aliud est enim esse artificem cuiusdam generis atque artis, aliud in communi vita et vulgari hominum consuetudine nec hebetem nec rudem. Cui nostrum licet fundos nostros obire aut res rusticas vel fructus causa vel delectationis invisere Tamen nemo…
Cicero, de Oratore
-
…quod ingeniosi, ut aes Corinthium in aeruginem, sic illi in morbum et incidunt tardius et recreantur ocius, hebetes non item. nec vero in omnem morbum ac perturbationem animus ingeniosi cadit ; non enim multa ecferata et immania…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…volo Ciceroni meo togam puram dare, istic puto. tu, quaeso, cogita quid deinde. nam me hebetem molestiae reddiderunt. a Curio velim scire ecquid ad te scriptum sit de Tirone. ad me enim ipse Tiro…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…antecedentes. Nam nihil esset in nostra potestate, si ita se res haberet. Nunc vero fatemur, acuti hebetesne, valentes inbecilline simus, non esse id in nobis. Qui autem ex eo cogi putat, ne ut…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…est ; séd in re tanta haud temere visa se ófferunt. pr óin vide ne, quém tu esse hebetem députes aeque ác pecus, is sapientiá munitum péctus egregié gerat téque regno expéllat. nam id quod dé sole…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…eam pugnam ludis Olympiae memoriae proditum est. saepe Faunorum voces exauditae, saepe visae formae deorum quemvis aut non hebetem aut impium deos praesentes esse confiteri coegerunt. Praedictiones vero et praesensiones rerum futurarum quid aliud declarant nisi hominibus ea…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…rationis ea probanda est, in qua ex rebus non dubiis id quod dubitatur efficitur. Videsne Epicurum, quem hebetem et rudem dicere solent Stoici, quem ad modum, quod in natura rerum omne esse dicimus, id infinitum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…solum existunt ; nam bestiae simile quiddam faciunt, sed in perturbationes non incidunt. inter acutos autem et inter hebetes interest, quod ingeniosi, ut aes Corinthium in aeruginem, sic illi in morbum et incidunt tardius et recreantur…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…hanc illi ἰδέαν appellabant, iam a Platone ita nominatam, nos recte speciem possumus dicere. sensus autem omnis hebetes et tardos esse arbitrabantur nec percipere ullo modo res eas quae subiectae sensibus viderentur, quod essent aut ita parvae…
M. Tullius Cicero, Academica