About
Menu

heredare

heredare [cf. AN heriter, OF ireter, eriter < LL hereditare] 1 to inherit. Osb. Glouc. Deriv. 268 (v. heredatio 1); 1285 Reg. Malm. I 67 (v. hereditarius 2a). 2 to make (someone) heir. 1342 de ‥ ducatu Britannie ~ato et seisito Foed. V 331a; 1430 illis qui in Anglia ~ati existunt ‥ exceptis Cl 280 m. 14d.; to make ayre, ~are, hereditare CathA. 3 ? f. l. s1265 proponit rex etiam contra ~atos [? l. exheredatos] dicens quod juste exheredati sunt et privati terris suis Ps.-Rish. 564.

Saved

Recent