heredito
hērēdĭto, āvi, ātum, 1, v. a. [heres],
- to inherit (late Lat.): bona sua, Salv. adv. Av. 3, 10 med.: terram, Vulg. Psa. 24, 13 al.
hērēdito, āvī, āre (heres), I) erben, Eccl. – II) zum Erben einsetzen, alqm, Augustin. serm. 22, 3 Mai.
hērēdĭtō, āre (heres), tr., hériter de : Salv. Avar. 3, 10.
- 1. erven;
- 2. tot erfgenaam maken;
- 3. nalaten.