hereditarie
hērēdĭtārĭē, adv.,
- v. the foll. art.
hērēditāriē, Adv. (hereditarius), auf dem Wege der Erbschaft, erbschaftsweise, possidere alqd, Vulg. Ezech. 46, 16.
ego Dunecanus ‥ constans ~ie rex Scotiae
patrem ‥ non stipendiarie ‥ sed libere ‥ et ~ie terram ‥ tenuisse
regi ‥ prefato Normannia ~ie provenerat, Cenomanniam armis adquieserat
mater ejus filia fuit fratris primogeniti qui terram illam ~ie tenuit
Agnes non potest ‥ esse heres alicujus quia ‥ bastarda est ‥; unde ‥ non potest ~ie aliquam terram petere
cum nos per cartam nostram ~ie concesserimus ‥ redditum ‥
~ie comes effectus est
Willelmo [I ] ‥ regni Anglie ‥ corona ‥ ~ie pertinere dinoscitur
eremitagium ‥ fuit Hugonis C. eremite ‥ ~ie
omnes terras ‥ vendiderant et ~ie alienaverunt ac litteras procuratorias in manibus ‥ regis ‥ pro hereditaria infeodatione ‥ magistri A. ‥ et Johannis ‥ sui filii legittimi primogeniti ‥ conficerant
hērēdĭtārĭē, héréditairement, en héritage : Vulg. Ezech. 46, 16.