heredipeta
hērēdĭpĕta, ae, m. [heredium-peto],
- one that strives after an inheritance, a legacy-hunter, Petr. S. 124, 2; Schol. Juv. 3, 129.
hērēdipeta, ae, m. (heredium u. peto), der Erbschleicher, Petron. 124, 2. Schol. Iuven. 3, 129. Porph. Hor. ep. 2, 2, 191. Not. Tir. 51, 98.
nullus ~e suo propinquo vel extraneo (periculosa sane custodia!) committatur(
si quis ‥ deserat patrem ‥ et aliquis propinquus ‥ succuret ei, et hereditet eum in fine cum testibus ‥ sapientum hoc inter ~as judicio terminetur(
~a, hereditatem petens
hērēdĭpĕta, (15) æ, m. (heredium, peto), coureur dʼhéritages : Petr. 124, 2.