hereditarius
hereditarius, of an inheritance, inherited, hereditary
hērēdĭtārĭus, a, um, adj. [hereditas],
- of or relating to an inheritance, inherited, hereditary (class.): auctio, Cic. Caecin. 5, 13; cf.: lites, Quint. 3, 10, 2: agri, Plin. Ep. 7, 11, 1: cognomen quod habes hereditarium, Cic. Rep. 6, 11: imperium, Curt. 10, 7 fin.: jus, Flor. 3, 13 fin.: bellum, id. 3, 17: paupertas (with vetus), Val. Max. 4, 3, 8: res, an inheritance, Gai. Inst. 2, 9: aes alienum, id. ib. 3, 84 al.—Adv.: hērēdĭtārĭē, by inheritance (late Lat.), Vulg. Ezech. 46, 16.
hērēditārius, a, um (hereditas), I) die Erbschaft betreffend, erbschaftlich, auctio, Cic.: lites, Quint.: ex gradu hereditario, Corp. inscr. Lat. 6, 17078. – II) = κληρονομιαῖος (Gloss.), erblich, geerbt, als Erbschaft hinterlassen, agri, Plin. ep.: cognomen, Cic.: regnum, Plin.: bellum, Flor.: hereditarium et paternum bonum, Sen.: onus, ein lästiges Erbstück (v. einem Menschen), Sen.: controversia, Cic.
me ‥ inquirente quem ~ium sermonem, quod ultimum vale fratribus relinqueret, coepit disserere pauca ‥ de pace et humilitate
confirmavi ‥ concessionem R. viri mei in †heredia [? l. hereditaria ] illa donatione quam illis fecit J. filius Elfwini
cum propriis †hereditaris [v. l. haereditatum; ? l. hereditariis ] libellis servandi fieri cautius consiliantes
contigit quod Æðelfrido duci omnes ~ii libri ignis vastatione conbusti perierunt
per omnem ~iam terram suam
eam [terram ] ‥ filiae suae cum ~ia libertate in propriam ‥ donavit hereditatem
nec exitus de secundo viro et muliere [(habeat ] successionem ~iam [] : successionem heredaret Reg. Malm. I 67
tenent unum ~ium kidellum ‥, tenent hereditarie kidellum propter vj d.
cum ‥ comes ‥ Notynghamie habeat justum titulum ~ium ad portandum pro cresta sua ‥ leopardum de auro ‥(
jure ~io
virtutis genus ‥ a parente quasi ~io jure susceptum
terram ‥ in juris ~ii libertatem concedens donato
quedam concedo ‥ ~io jure
Deus vos in regnum paternum ~io jure ‥ sublimavit
tocius insule monarchiam debuerat ~io jure obtinere
tenendum et habendum ‥ jure ~io inperpetuum
medicinali potentia, quae tibi post longas sanctorum patrum series ~ia successione a Deo ‥ tradita esse cognoscitur
mulier ‥ monstruosa, cujus cadaver vermibus ‥ ~ium lecticam vacuam poterat onerare
questio utrum podagra vel gutta sit morbus ~ius
infectio spermatis est causa morbi ~ii Ib
cum sempiterno ~io gaudens tonantis melodiam mereatur audire
ad custodiendum sua castella et sua recta et sua ~ia
obiit ‥ Johannes sine herede de corpore suo exeunte per quod ~ium descendebat ‥ Hugoni tanquam fratri et heredi
ad affinium ‥ bona ~io possidenda ‥ aspiravit
tenenda ‥ sibi et heredibus suis de nobis in feudo et ~io
Lewelinus ‥ cepit ‥ predam super viros de E. eo quod quasi ~io volebant uti pasturis montium E.
ecclesia ‥ ~iam legitimae aeternitatis sobolem casto verbi fecundat semine
nullus ‥ quatuor regum ~ius illius regni erat in paterna parte nisi E. solus
~ius Sweyn, Chnut dictus nomine, ‥ fit inexplebilis
nunc quem proposui ~ium in seculo, ~ius sit amodo in paradiso(
forma ‥ juramenti quod major ‥ et communitas Abbeville fecerunt ‥ regine, tanquam ~ie primo, et postea ‥ regi ejus marito
armiger ‥ dicendo se ~ium et dominum dicte placee ‥ illam fortificare incepit(
an ayre , heres, gafandus, ‥ ~ius
hērēdĭtārĭus, (12) a, um (hereditas), relatif à un héritage, dʼhéritage : Cic. Cæc. 13 ; Quint. 3, 10, 2 || reçu par héritage, héréditaire : Cic. Rep. 6, 11 ; Curt. 10, 7, 15.
- 1. erfelijk, geërfd, overgeërfd [agri; cognomen; regnum];
- 2. de erfenis betreffend, erfenis- [auctio; lites; ius erfrecht].
Proposui in cordis mei secretario, quatinus de prædiorum possessionibus, Hereditariam facerem sanctam Dei Ecclesiam.Vide Hereditaria.
hērēditārius
adj.
- hereditas, of an inheritance, inherited, hereditary: ornamenta: cognomen: controversia.