honoratio
hŏnōrātĭo, ōnis, f. [honoro],
- a mark of respect, honor (post-class.), Arn. 7, 221; Mart. Cap. 1, § 7; Paul. ex Fest. s. v. gradivus, p. 97 Müll.
honōrātio, ōnis, f. (honoro), die Ehrenbezeigung, Ehre, Arnob. 7, 13. Mart. Cap. 1. § 7. Paul. ex Fest. 97, 8.
donet nobis ‥ Deus ita eum honorare, ita nosipsos humiliare, ut propter nostram ~onem honorari, propter nostram dilectionem amari
si ad proceres socialem ~onem ‥ servaveritis
omnis mea in hac parte ‥ nec contradictio est nec rebellio, sed filialis ‥ debita patri et matri ~o(
~onis precipue suo domino
de ~one religiosorum et sapientum(
de ~one virginis desponsande
in ~one domini J. de K. in prebenda in ecclesia Ebor’
hŏnōrātĭō, ōnis, f. , action dʼhonorer, hommage : Arn. 7, 13.