humanitus

hūmānĭtus, adv. [humanus, like divinitus from divinus], humanly, after the manner of men.

• I In gen. (very rare but class.): ferre humana humanitus, Afran. ap. Non. 514, 20 (Com. Fragm. v. 290 Rib.); so, quicquam facere, Turp. ib. (Com. Fragm. v. 165 Rib.): si quid me (i. e. mihi) fuerit humanitus, Enn. ap. Fest. p. 161 Müll. (Ann. v. 128 Vahl.): si quid mihi humanitus accidisset, i. e. should I die, Cic. Phil. 1, 4, 10; and: si quid ei humanitus attigisset, Ap. Mag. 337: ursi coëunt humanitus strati, Plin. 10, 63, 83, § 174.—
• II In partic., for the usual humane and humaniter, humanely, kindly, tenderly: tractare, Ter. Heaut. 99.

hūmānitus, Adv. (humanus), I) menschlich, auf menschliche Art, ursi h. strati, Plin. 10, 174: si quid mihi h. accidisset, wenn mir etwas Menschliches begegnet (wenn ich ums Leben gekommen) wäre, Cic. Phil. 1, 10: u. so si cui quid vostrûm h. acciderit, Corp. inscr. Lat. 6, 10242: u. si quid me fuerit h., Enn. ann. 125: u. si quid eam h. attigisset, Apul. apol. 100. – II) menschlich = wie es einem Menschen geziemt, ferre humana h., Afran. com. 290: quicquam facere h., Turpil. com. 165. – dah. = leutselig, freundlich, non h. (unmenschlich) tractare alqm, Ter. heaut. 99.

humanitus [CL] , humanly, as a man; b (of Christ). c (contingit ~itus de aliquo) someone dies; cf. contingere 7e. d by human agency. e kindly, humanely. ‘secundum hominem dico’ ~itus intelligentem Lanfr. Comment. Paul. (Rom. iii 8) 115; nunc vates docet esse fames, comes intus acerba, / que docet et volucres humanitus edere verba Brutus 12; 1459 dum continget vestram regiam celsitudinem ~itus superesse Reg. Whet. I 328.  b memoriam passionis quam ~itus erat suscepturus ‥ protulit Bede Hom. II 21. 232; [Jesu] egrum curas humanitus / dum condescendis saucio J. Howd. Cyth. 5. 8; 1423 talem [miseracionem] ‥ habuit Christus ~itus Reg. Cant. III 162.  c 1230 (v. contingere 7e); 1278 cum ‥ constiterit quod de ‥ Stephano ‥ contigerit humanitus RGasc II 46; 1284 si ‥ de eis [crucesignatis] ‥ contingat ~itus Peckham Ep. 564; 1459 si de herede illo ~itus contingat antequam ad plenam etatem suam pervenerit Paston Let. 886.  d per sacramenta seu sacramentalia ~itus instituta Ockham Pol. I 164.  e hostilarius semper debet esse paratus ut, quacumque hora superveniant hospites, ad eos ~itus recipiendos promtus inveniatur Cust. Cant. 140.

hūmānĭtŭs (16) (humanus), adv., conformément à la nature humaine : Afran. 290 ; Cic. Phil. 1, 10 || avec douceur : Ter. Haut. 99.

humanitus . adv.
照人事。仁然。Si quid mihi — accidisset 若吾亡。

Suggest a Translation
See an image

hūmānitus adv.

• humanus, humanly, after the manner of men: si quid mihi humanitus accidisset, i. e. should I die.—Humanely, kindly, tenderly: alqm tractare, T.