humator
hŭmātor, ōris, m. [humo],
- he who buries or inters: consulis, Luc. 7, 799.
humātor, ōris, m. (humo), einer, der beerdigt, begräbt, Lucan. 7, 797.
hŭmātŏr, ōris, m. (humo), celui qui ensevelit : Luc. 7, 797.