About
Menu

humare

humare [CL] 1 to bury, inter (dead). pestifera ‥ lues insipienti populo incumbit quae ‥ tantam ejus multitudinem ‥ sternit quantam ne possint vivi ~are Gildas EB 22 (cf. G. Mon. XII 15: tantam populi multitudinem ‥ quantam non poterant vivi ~are); corpus ejus ‥ est monasterii locis ~atum Bede HE V 14 p. 314; egregii patris Berthwaldi corpus humatum / tumba tenet praesens Epigr. Milredi 810; †humase [l. humare], bimyldan GlC H 159; duxit eum in atrium templi quo corpora defunctorum ~ata quiescunt B. V. Dunst. 9; in villa ubi quiescit ~atus S. Eadmundus DB II 372; 1145 [Matildis] sese in manu predicti prioris loco nostro ~andam extrema voluntate concessit G. Foliot Ep. 45; corpora beatus Eldadus ‥ sepelivit atque Christiano more ~avit G. Mon. VI 15; me terret quod ‘hŭmor’, non terret quod sonat ‘hūmor’ Serlo Wilt. 2. 123; in hac [insula] hominum corpora nec ~antur nec putrescunt Gir. TH II 6; 1241 corpus meum ‥ apud D. ~andum decrevi Cart. Dieul. 362; rex [Constantinus] debitum solvit et Eboraco est ~atus Eul. Hist. II 267. 2 (?) to earth, bank (roots of crops). 1270 in bladis ~andis et serclandis (Yorks) MinAc 1078/12 r. 3; 1274 in toto blado manerii sarcland’ et humand’ (Ib.) Ib. 1078/14 r. 2; 1306 in omnimodis bladis ~andis et sarclandis ad taskam (Ib.) Ib. 1079/17 r. 2.

Saved

Recent