humerale
hŭmĕrāle, hŭmĕrus, etc., v. umerale, umerus, etc.
humerāle, humerulus, s. ūmerale, ūmerulus.
hŭmĕrāle (ŭm-), is, n. , cape, pèlerine : Dig. 49, 16, 14.
Superhumerale, Vestis
Clericalis, Sacerdotalis et Pontificalis, de qua suo loco.
Humeralea superhumerali distingunt Macri Fratres, quos consule in Hierolex.
Post sandalia in Ecclesiæ vestimentis sequitur Humerale, quod fit ex lino purissimo, etc.Hugo a S. Victore lib. 1. de Sacram. cap. 45 :
Humerale sive amictus.Bernardus Mon. in Consuetud. Cluniac. MSS. cap. 55 :
Et alligat Superhumerale, i. amictum.Ordo Romanus :
Fratres in chorum ordinatim convenire debent Humeralibus et albis, apud quosdam autem casulis induti.Alio loco :
Anabolagium, id est, amictum, quod dicitur Humerale.Hildebertus Cenomanensis de Officio Missæ :
Acta Murensis Monast. pag. 29 :... Scapulas Humerale tegebat Præsulis intrantis interiora sacri.
Septuaginta albæ cum totidem Humeralibus et cingulis.
Humerale, in Charta Rudesindi Episcopi Dumiensis æræ 1016. apud Antonium
Indumenta Sacerdotum et Levitarum, cum balteis et Homorariis aureo texta, visinia,(bissina,) purpurea et linea, in admonitione conversorum signos et campanas, etc.
Humeralevestis militaris. Paulus JC :
Si tibiale vel Humerale miles alienavit, castigari verberibus debet.Ea autem voce non solum pars illa vestitus ænei intelligitur qua teguntur cataphractorum humeri, sed et quodcumque militare amiculum humeros contegens, Italis