iaculator
iaculator, a thrower, caster, hurler
jăcŭlātor, ōris, m. [iaculor], a thrower, caster, hurler.
- I In gen.: Enceladus jaculator audax (truncorum), Hor. C. 3, 4, 55: fulminis, Stat. Th. 12, 562; Arn. 4, 22: missis a rege Boccho jaculatoribus, Sen. Brev. Vit. 13, 6.—
- II In partic.
- A A thrower of the dart or javelin (a sort of light-armed soldier, who carried only a dart or javelin): jaculatorum manus, Liv. 36, 18; 21, 21 al. —
- B A caster of the net, a fisherman, Plaut. ap. Isid. Orig. 19, 5, 2.—
- III Trop., an accuser: felix orator quoque maximus et jaculator, Juv. 7, 193.
iaculātor, ōris, m. (iaculor), der Schleuderer, Abwerfer, I) im allg.: evulsis truncis Enceladus iaculator audax, Hor. carm. 3, 4, 55: iac. fulminis, v. Jupiter, Stat. Theb. 12, 562. Arnob. 4, 22. – II) insbes.: A) der Fischer mit dem Wurfnetz (rete iaculum), Plaut. fr. bei Isid. orig. 19, 5, 2. – B) als milit. t. t., der Wurfschütze, i. Lycotas, Ov.: i. Maurus, Liv.: iaculatores Numidae, Liv.: missis a Boccho iaculatoribus ad conficiendos leones, Sen.: equo iaculator Hibero, Corp. inscr. Lat. 2, 2660.
- 1. slingeraar;
- 2. speerwerper.
Tali pacto, ut nullus Miles, neque cliens, neque Jaculator, etc.Idem forte qui
Arcubalistarius.
iaculātor ōris, m
- iaculor, a thrower, caster, hurler: audax (truncorum), H.: maximus, a crack shot, Iu.: Lycotas, the spearman, O.—Plur, lightarmed soldiers, carrying javelins, L.