iactatio
iactatio, a tossing, shaking agitation, motion
- I Lit.: corporis, motion, gestures, Cic. Or. 25, 86: ubi primum ducta cicatrix, patique posse visa jactationem, Liv. 29, 32: manus, Quint. 10, 7, 26; of a storm at sea: ex magna jactatione terram videre, Cic. Mur. 2, 4: armigeri in castra referebant (eum) jactationem vulnerum haud facile tolerantem, the jolting, Curt. 6, 5, 1.—
- II Trop.
- A In gen., of mental agitation: jactationes animorum incitatae, Cic. Tusc. 5, 6, 15.—
- B Esp.
- 1 A boasting, bragging; ostentation, display, vanity: jactatio est voluptas gestiens et se efferens insolentius, Cic. Tusc. 4, 9, 20: verborum, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 2: nulla cultūs, Tac. G. 6: extemporalis garrulitas circulatoriae jactationis est, Quint. 2, 4, 15: eruditionis, id. 1, 5, 11: nonnullorum hominum jactationem et insolentiam ferre non potes, Cael. ap. Cic. Att. 10, 9, A, 5.—
- 2 Jactatio popularis, a striving after popular applause, Cic. Clu. 35, 95; id. Har. Resp. 20, 43; so, jactatio cursusque popularis, id. Prov. Cons. 16, 38; cf.: eloquentia haec forensis ... ornata verbis atque sententiis jactationem habuit in populo, id. Or. 3, 13.
- 1. het heen en weer schudden, het schokken [cervicum];
- 2. gesticulerende beweging, gebaar [corporis];
- 3. golfbeweging, deining, het slingeren [maritima; navis];
- 4. (postklass.) (metaf.) het pralen, vertoon (met, van: gen.) [virtutis; verborum grootspraak];
- 5. bijval [popularis volksgunst]; ➤ iactationem habere in populo;
- 6. het wankelen [animi wankelmoedigheid];
- 7. hevige gemoedsbeweging [animorum];
- 8. (Sen.) ongedurigheid.
- iacto, a tossing, shaking agitation, motion: corporis, gesticulation: volneris, L.: ex magnā iactatione terram videre.—Fig., agitation: iactationes animorum incitatae: popularis, stirring the populace.—A boasting, ostentation, display, vanity: est voluptas gestiens et se efferens insolentius: cultūs, Ta.: virtutis, Cu.: iactationem habuit in populo, was applauded.
-
…oculorum et tactionum et odorationum et saporum, quae sunt omnes unius generis ad perfundendum animum tamquam inliquefactae voluptates. iactatio est voluptas gestiens et se efferens insolentius. Quae autem libidini subiecta sunt, ea sic definiuntur, ut ira…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…haec forensis spreta a philosophis et repudiata multis quidem illa adiumentis magnisque caruit, sed tamen ornata verbis atque sententiis iactationem habuit in populo nec paucorum iudicium reprehensionemque pertimuit ita et doctis eloquentia popularis et disertis elegans doctrina defuit. positum…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…vis tribunicia, conflata praesertim invidia et contionibus seditiose concitatis. optimis hercule temporibus, tum cum homines se non iactatione populari sed dignitate atque innocentia tuebantur, tamen nec P. Popilius neque Q. Metellus, clarissimi viri atque…
Cicero, pro Cluentio
-
…p. legitur inpr. in enumeratione finium ., cf. honestatem expetere sim. al. honor humatio Iactatio v. ἡδονή ιδέα species igniculi rationis ignis, igneus. ignominia sibi imperare impetus fere ὁρμή, Fischer p…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…faveamus qui eadem pericula quibus nos perfuncti sumus ingrediantur, quo tandem me esse animo oportet prope iam ex magna iactatione terram videntem in hunc cui video maximas rei publicae tempestates esse subeundas qua re si est boni consulis non solum…
Cicero, pro Murena
-
…ita est, profligata iam haec et paene ad exitum adducta quaestio est. Quo tandem modo Quia motus turbulenti iactationesque animorum incitatae et impetu inconsiderato elatae rationem omnem repellentes vitae beatae nullam partem relinquunt. quis enim potest mortem aut…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…nostras discordias P. Clodio gradus ad rem publicam hic primus ; fuit ; et aditus ad popularem iactationem atque adscensus. nam Ti. Graccho invidia Numantini foederis, cui feriendo, quaestor C. Mancini consulis cum…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…, audiebatur ; a principio statim, quod erat apud eum semper accuratum, exspectatione dignus videbatur. Non multa iactatio corporis, non inclinatio vocis, nulla inambulatio, non crebra supplosio pedis ; vehemens et interdum irata eL plena…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…demittas unde exitum vides nullum esse. quod si te aut voces optimatium commovent aut non nullorum hominum insolentiam et iactationem ferre non potes, eligas censeo aliquod oppidum vacuum a bello, dum haec decernuntur ; quae iam erunt confecta…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, committendum non putavi prius ut Alpis transgrederer quam quid istic ageretur scirem ; nam de tuo periculo crede mihi iactatione verborum et denuntiatione periculi sperare eos te pertimefacto, adulescente impulso, posse magna consequi praemia, et totam istam…
Cicero, Epistulae ad Familiares