iacto
iacto, to throw, cast, hurl
to hesitate between hope and fear
to boast of family and ancestors
- I Lit.: semen, to scatter, Varr. R. R. 1, 42: semina per undas, Ov. M. 4, 748: jactato flore tegente vias, id. Tr. 4, 2, 50: irrita sacrilega jactas incendia dextra, id. M. 14, 539: hastas, Cic. de Or. 2, 78, 316: vestem argentumque de muro, Caes. B. G. 7, 47: lapides vacuum in orbem, Verg. G. 1, 62: cinerem per agros, id. ib. 1, 81: se muris in praeceps, Curt. 5, 6, 7; of casting a net: rete, Dig. 19, 1, 12; also of dicethrowing: talos arripio, jacto basilicum, Plaut. Curc. 2, 3, 79 (358); cf.: numerosque manu jactabat eburnos, Ov. A. A. 2, 203; id. ib. 3, 355; Suet. Aug. 71.—
- B Transf.
- 1 To throw or toss about; to shake, flourish: crura, Lucr. 4, 991: brachia in numerum, id. 4, 769: manus, Quint. 11, 3, 179; 10, 3, 21: umeros, id. 11, 3, 130: tinnula manu, Ov. Tr. 1, 1, 38: tintinnabulum, Phaedr. 2, 7, 5: onerosa pallia, Juv. 6, 236: cerviculam, Cic. Verr. 2, 3, 19, § 49: nisi se suo more jactavisset, i. e. to make gestures, id. Brut. 60, 217: cum multum se Curio ex more jactasset, Quint. 11, 3, 129: exsultare immoderateque jactari, Cic. Div. 1, 29, 60: corpus in suo sanguine, to wallow, Ov. M. 10, 721: videntes, Verg. G. 2, 355: a facie manus, to throw kisses, Juv. 3, 106; cf.: jactare basia, id. 4, 118: oculos, Lucr. 4, 1133: lumina, Ov. H. 3, 11: jugum, i. e. to be restless, rebellious, Juv. 13, 22.—
- 2 To drive hither and thither, to drive about: cum adversā tempestate in alto jactarentur, Cic. Inv. 2, 31, 95; Ov. H. 17, 235; Hor. Ep. 1, 11, 15; Ov. Tr. 3, 2, 15: ut Aeneas pelago ... omnia circum Litora jactetur, Verg. A. 1, 668; 10, 48; 1, 182: jactati aequore toto Troes, id. ib. 1, 29; Ov. M. 11, 441 al.: si quando, ut fit, jactor in turba, etc., Cic. Planc. 7, 17: jactatur domi suae homo honestissimus, id. Verr. 2, 1, 26, § 67: aestu febrique jactari, id. Cat. 1, 13.—So of the sea: ut jactetur aqua, Lucr. 6, 553: cito mutata est jactati forma profundi, Ov. H. 19, 77: aequora, id. Tr. 4, 4, 57.—
- 3 To throw away: merces, Plaut. Rud. 2, 3, 43 (373): arma, Liv. 9, 12; Curt. 3, 3, 9.—Esp., to throw overboard, throw into the sea, Dig. 47, 2, 43, § 10; 14, 2, 4, § 2: jactatur rerum utilium pars maxima, Juv. 12, 52.—
- 4 To throw out, emit, spread: luna suam jactat de corpore lucem, Lucr. 5, 576: voces per umbram, Verg. A. 2, 768.—
- II Trop.
- A To torment, disquiet, disturb: jactor, crucior, agitor, stimulor, Plaut. Cist. 2, 1, 4 (206): nolo te jactari diutius, id. Trin. 3, 2, 59 (685): ipsa velut navis jactor, Ov. H. 21, 41: jactari morbis, Lucr. 3, 507: clamore et convicio, Cic. Fam. 1, 5: aliquem, id. Div. in Caecil. 14, 45.—
- B Jactare se or jactari, not to be firm, to waver, Cic. Tusc. 4, 10.—Of money, to fluctuate in value: jactabatur temporibus illis nummus sic, ut nemo posset scire, quid haberet, Cic. Off. 3, 20, 80. —
- C To consider, examine, discuss: pluribus praesentibus eas res jactari nolebat, Caes. B. G. 1, 18: multa totā die in concilio variis jactata sermonibus erant, i. e. discussed, not decided, Liv. 1, 50, 3: pectore curas, Verg. A. 1, 227: jactari magis quam peragi accusatio ejus poterat, discussed without a conclusion, to no purpose, Liv. 10, 46, 16.—
- D To discuss, mention, intimate, pronounce, throw out, utter, speak, say, name, propose a thing: rem jactare sermonibus, Liv. 8, 29: ultro citroque, id. 7, 9: jactamus jam pridem omnis te Roma beatum, Hor. Ep. 1, 16, 18: talia jactanti, etc., Verg. A. 1, 102: jactatum in condicionibus nequiquam de Tarquiniis in regnum restituendis, Liv. 2, 13, 3: hanc autem jactari magis causam quam veram esse, to be rather the pretext than the true reason, id. 5, 53, 2.—
- E To throw or fling out threats, etc.: jactare et opponere terrorem, Cic. Sest. 23, 52: minas, id. Quint. 14, 47: probra in quempiam, Liv. 29, 9; cf.: convicia, Prop. 3, 8, 11.—
- F To boast of, vaunt a thing: ostentare honorem aetatis, jactare urbanam gratiam et dignitatem, Caes. B. C. 3, 83: ingenium, Quint. 3, 1, 3: genus et nomen, Hor. C. 1, 14, 13: regna et virtutem, Ov. H. 16, 81: quo te jactas creatum, id. M. 9, 23; Curt. 8, 1, 23.—
- G With se, to talk boastfully of one's self, to boast, make an ostentatious display.
- α Absol.: intolerantius se jactare, Cic. de Or. 2, 52, § 209: non jactandi mei causā, Quint. Decl. 268.—
- β With dat.: se alicui, to boast of one's self to a person, Ov. H. 12, 175: se Iliae querenti ultorem, Hor. C. 1, 2, 18; Liv. 35, 49, 3: ipse cum se jactaret amicae, Juv. 1, 62.—
- γ With in or simple abl.: cum in eo se in contione jactavisset, Cic. Att. 2, 1, 5: ne quis sit lucus, quo se plus jactet Apollo, Verg. E. 6, 73.—
- δ With de: jactat se jamdudum de Calidio, Cic. Verr. 2, 4, 21, § 46.—
- ε With gen.: se justitiae, Hier. Ep. 23, 34. —
- ζ With two acc.: se jactare formosum, Phaedr. 3, 8, 6.—
- H To carry one's self confidently or conceitedly: qui antea solitus esset jactare se magnificentissime in illo loco, Cic. Att. 2, 21, 3.—
- I To be officious or active in, to give one's self up to, devote one's self to a thing: jactare se in causis centumviralibus, Cic. de Or. 1, 38, 173: nostrum hoc tempus aetatis forensi labore jactari, id. Q. Fr. 3, 5: in qua (re publica) tu non valde te jactas, id. Fam. 2, 15, 3: se actionibus tribuniciis, Liv. 3, 1.—
- K Se in pecuniis, to be prodigal of one's money, Cic. Cat. 2, 9.
- —Hence, jactans, antis, P. a., boasting, bragging, boastful, vainglorious.
- 1 Lit.: insolens, arrogans, jactans, Cic. Fragm. ap. Non. 322, 13: epistolae jactantes et gloriosae, Plin. Ep. 3, 9: neque vereor ne jactantior videar, etc., id. ib. 9, 23; so Verg. A. 6, 815: jactantior hic paulo est, Hor. S. 1, 3, 50.—With gen.: tumidus ae sui jactans, Quint. 11, 1, 50: plebis jactantissimus amator, Spart. Hadr. 17.—
- 2 Transf., proud, noble, splendid: septemgemino jactantior aethera pulset Roma jugo, Stat. S. 4, 1, 6; Claud. IV. Cons. Hon. 1.—Adv.: jactanter, boastfully, ostentatiously: minae jactanter sonantes, Amm.27, 2, 3; Prud. Ham. 170.—Comp.: jactantius maerere, Tac. A. 2, 77: litteras componere, id. H. 3, 53; Prud. Ham. 170.
- 1. werpen, slingeren [fulmina; tela; lapides; se e muris; faces in consulis domum; ardentes taedas ad fastigia; basia kushandjes toewerpen; cinerem per agros uitstrooien];
- 2. weg-, naar beneden, afwerpen [onus; iugum; arma multa passim; frusta toewerpen];
- 3. zwaaien (met), schudden [bracchia; caput, cervicem het hoofd schudden; manūs; cornua; caestūs]; ➤ aestu febrique iactari zich door koorts van de ene op de andere zijde draaien;
- 4. heen en weer drijven, heen en weer slingeren; ➤ iactata flamine (door de wind) navis; et terris iactatus et alto (Verg.); (metaf.) curas pectore ~ zich verdiepen in; nummus iactabatur de koers ging op en neer; inter spem metumque iactari zweven; opiniones se iactantes botsend;
- 5. (v.e. redenaar) de armen gesticulerend heen en weer bewegen, (v.e. danser) op de maat bewegen [manūs; se];
- 6. (metaf.) toekeren, richten naar [oculos];
- 7. (poët.) (geur, licht) verspreiden [odorem; lucem];
- 8. (woorden) uiten, spreken, naar voren brengen, rondstrooien [voces; maledictionem; minas; preces; versūs; probra in alqm];
- 9. met klem te berde brengen, uiten, zeggen, vermelden, algemeen bekendmaken, verbreiden, ventileren [rem in senatu, ad populum; victorem beatum de overwinnaar gelukkig prijzen; querimonias ultro citroque]; ➤ fabulā iactaris in urbe praatjes over jou doen de ronde in de stad;
- 10. pralen met, zich beroemen op, ten toon spreiden (m. acc. of aci.) [urbanam gratiam dignitatemque; gloriam verbis; vires regni; nomen inutile]; — se iactare: (a) zich beroemen, pochen, pralen (m. dubb. acc.; in m. abl.; abl.; de) [se formosum met zijn schoonheid; se in pecuniis insperatis; in eoque se in contione]; (b) zich opschepperig gedragen [immoderate; intolerantius; magnificentissime];
- 11. verontrusten, kwellen, plagen, pijnigen; ➤ morbo, multis iniuriis, contumeliis iactari;
- 12. se iactare en pass. iactari veel bezig zijn met, zich voortdurend bezighouden met (m. abl.; in m. abl.) [in causis centumviralibus; in re publica; forensi labore].
抛。發。搖。亂。難 爲。自誇。排塲。傳信。— Pennas 鼓翅。— talos 擲骰。 — odorem 噴香。 — pecunias 浪费錢。— jurgia 挑唆人。— semen 撒種。— se magnifice 大自誇。— se in ea re 大專務此事。— se ei 倚賴人。— legem 律不離口。 Jactari febri 發瘧。Jactari fluctibus 遭風波。Jactari in opere declamatorio 演習講論。
Suggest a Translation
See an image
- iacio, to throw, cast, hurl: semina per undas, scatter, O.: hastas: de muro vestem, Cs.: cinerem per agros, V.: Saxa saxis (i. e. in saxa), O.—To throw about, toss about, shake, flourish: diu iactato bracchio, Cs.: tinnula manu, O.: cerviculam: homines febri iactantur: corpus in suo sanguine, wallow, O.: bidentes, swing, V.: a facie manūs, throw kisses, Iu.: basia, Iu.: lumina, O.: iugum, i. e. be rebellious, Iu.—To drive hither and thither, drive about, toss: tempestate in alto iactari: te in alto, H.: hiems iactat viros, O.: iactor in turbā.—To throw away: passim arma, L.: Iactatur rerum utilium pars, thrown overboard, Iu.—To throw out, emit, spread: odorem, V.: voces per umbram, V.—Fig., to torment, disquiet, disturb, stir: morbo iactari eodem, H.: clamore et convicio: inrita iurgia, stir up, V.: iactabatur nummus sic, ut, etc., i. e. fluctuated in value.—To consider, examine, discuss: eas res iactari nolebat, Cs.: multa variis iactata sermonibus erant, i. e. talked about, L.: pectore curas, V.—To throw out, make prominent, pronounce, utter, speak, say: querimoniae ultro citroque iactatae, L.: te beatum, H.: Talia iactanti, etc., V.: hanc autem iactari magis causam quam veram esse, is made a pretext, L.: minas: haec incondita Montibus, V.—With prae se, utter confidently, V.—To boast of, vaunt, plume oneself upon: gratiam, Cs.: et genus et nomen, H.: Romam vos expugnaturos iactabatis, L.: lucus, quo se plus iactet Apollo, delights, V.—With se, to exhibit oneself, show off, make a display, boast, take pride: intolerantius se: iactantibus se opinionibus inconstanter, conflicting: te maritae, O.: legatis regis eum se iactasse, i. e. impose on the legates, L.: se in pecuniis, make a prodigal display: se de Calidio: Ullo se alumno, V.: se formosum, Ph.—To be officious, be active in, devote oneself to: se in causis: nostrum hoc tempus aetatis forensi labore iactari: tribuniciis se actionibus, L.
-
…tandem abutere, Catilina, patientia nostra quam diu etiam furor iste tuus nos eludet quem ad finem sese effrenata iactabit audacia nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae, nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium ,…
Cicero, in Catilinam
-
…inclusum penitus in venis atque in visceribus rei publicae. Vt saepe homines aegri morbo gravi, cum aestu febrique iactantur, si aquam gelidam biberunt, primo relevari videntur, deinde multo gravius vehementiusque adflictantur, sic hic morbus qui…
Cicero, in Catilinam
-
…sentio, sed tamen ei sunt coloni qui se ; in ; insperatis ac repentinis pecuniis sumptuosius insolentiusque iactarunt. hi dum aedificant tamquam beati, dum praediis lectis, familiis magnis, conviviis apparatis delectantur, in tantum…
Cicero, in Catilinam
-
…. Caesar hac oratione Lisci Dumnorigem, Diviciaci fratrem, designari sentiebat, sed, quod pluribus praesentibus eas res iactari nolebat, celeriter concilium dimittit, Liscum retinet. Quaerit ex solo ea quae in conventu dixerat. Dicit liberius…
Julius Caesar, Gallic War
-
…conligatis, cum ferrum se inflexisset, neque evellere neque sinistra impedita satis commode pugnare poterant, multi ut diu iactato bracchio praeoptarent scutum manu emittere et nudo corpore pugnare. Tandem vulneribus defessi et pedem referre et, quod mons…
Julius Caesar, Gallic War
-
…repostum iudicium Paridis spretaeque iniuria formae, et genus invisum, et rapti Ganymedis honores. His accensa super, iactatos aequore toto Troas, reliquias Danaum atque immitis Achilli, arcebat longe Latio, multosque per annos errabant, acti…
Vergil, Aeneid
-
…, rebus. Mota dea est sortemque dedit Discedite templo et velate caput cinctasque resolvite vestes ossaque post tergum magnae iactate parentis. Obstipuere diu, rumpitque silentia voce Pyrrha prior iussisque deae parere recusat, detque sibi veniam pavido rogat…
Ovid, Metamorphoses
-
…, rumpitque silentia voce Pyrrha prior iussisque deae parere recusat, detque sibi veniam pavido rogat ore, pavetque laedere iactatis maternas ossibus umbras. Interea repetunt caecis obscura latebris verba datae sortis secum inter seque volutant. Inde Promethides placidis…
Ovid, Metamorphoses
-
…cano, Troiae qui primus ab oris Italiam, fato profugus, Laviniaque venit litora, multum ille et terris iactatus et alto vi superum saevae memorem Iunonis ob iram ; multa quoque et bello passus, dum conderet urbem ,…
Vergil, Aeneid
-
…, et miramur aliquando id quod somniarimus evadere quid est tam incertum quam talorum iactus tamen nemo est quin saepe iactans Venerium iaciat aliquando, non numquam etiam iterum ac tertium. num igitur, ut inepti, Veneris id impulsu…
M. Tullius Cicero, De Divinatione