jactūrārĭus, qui frequenter jacturam patitur, Gloss. Isid.
iactūrārius, iī, m. = qui frequenter patitur iacturam, Gloss. IV, 28, 25 u. ö. Vgl. Loewe Gloss. Nom. p. 166.
, Qui frequenter jacturam patitur, i. damnum. Glossæ Isid. Papias habet Jactuarius. Johan. de Janua :
Jactarius, Jactuarius, Qui frequenter damnum patitur, et proprie qui res suas
jactat in mare imminente et ingravescente tempestate. Jactuarius, a, um, Damnosus,
patiens vel inferens damnum. Gloss. Lat. Gall. Sangerman : Jactarius,
Jactuarius, Domageux ou qui souffre domage.