illaqueatio
illaqueātio, ōnis, f. (illaqueo), das Umgarnen, Isid. epist. 6, 3.
o pestifera diaboli ~o nefanda!
suspenderant trabes, super quas crateres et lapides grandes super propugnacula muri ad ~onem Francorum
sic igitur secundum Lincolniensem persona ecclesie est quidam homo, ex propria stulticia se ipsum precipitans in profundum puteum et obscurum nec ex se valens resurgere, sed ex vinculacione et luti ~one se per ipsum conterens et amore persone per foramen parietis vise quam solam scit posse et velle extrahere. ‥ illa, inquam, persona liberatrix est messias
illăquĕātĭō, ōnis, f. , enlacement ; [fig.] action de circonvenir : Isid. Ep. 6, 3.