imitamen
imitamen, an imitation, likeness, image
ĭmĭtāmen, ĭnis, n. [imitor],
- imitation; abstr. and concr., a resemblance, likeness, imitation, image (Ovidian): somnia, quae veras aequent imitamine formas, Ov. M. 11, 626.—In plur.: artes, antiquae imitamina vitae, Ov. M. 4, 445: aetatis peragens imitamina nostrae, id. ib. 15, 200; id. F. 4, 211.
imitāmen, minis, n. (imitor), die Nachahmung, Kopie, Ov. met. 11, 626: Plur., Ov. met. 4, 445 u.a.
ĭmĭtāmĕn, (16) ĭnis, n. , imitation, copie : Ov. M. 4, 445 ; ou ĭmĭtāmentum, ī, n. , Tac. Ann. 13, 4.
imitāmen inis, n
- imitor, an imitation, likeness, image: Somnia, quae veras aequent imitamine formas, O.—Plur., O.