imitator
imitator, an imitator, copyist, mimic
ĭmĭtātor, ōris, m. [imitor],
- an imitator, copyist, mimic (class.).
- α With gen.: permulti imitatores principum exsistunt, Cic. Leg. 3, 14, 31: Thucydidis, Quint. 10, 1, 74: Atticorum, id. ib. 115; 12, 10, 14: veterum facinorum, Cic. Vatin. 9, 22: Brutus erat stulti sapiens imitator, Ov. F. 2, 717: fulminis, id. M. 14, 618.—
- β Absol.: natura fingit homines et creat imitatores et narratores facetos, Cic. de Or. 2, 54, 219: nec desilies imitator in artum, Hor. A. P. 134: o imitatores, servum pecus, id. Ep. 1, 19, 19.
imitātor, ōris, m. (imitor), der Nachahmer, I) im allg., Cic. u.a. – v. Abstr., imitator naturae mos, Cic. Hortens. fr. 71. p. 320 M. – im üblen Sinne = der Nachäffer, Plur., Hor. ep. 1, 19, 19. – II) = mimus (w. s.), Corp. inscr. Lat. 6, 4886.
sancti atque perfecti et apostolorum ~ores
in loco, ubi praedicti abbates prius sepulti fuerant, ipse, qui eorum ~or fuerat, conderetur
ut filius tanti viri ~or patris existeret et omnis bonitatis et fidelitatis aliis exemplum preberet
Ulixis ~or eris, non Empedoclis
Petri vicarius et ~or
homicida quoque specialis quidem est ~or diaboli, qui fuit ‘homicida ab inicio’ [], et per hanc specialem imitacionem fit diaboli filius Joh. viii 44
bona ‥ ut laudentur, sequantur, ‥ sectatores ‥ eorum omni honore ‥ digni habeantur; mala vero [ut ] vituperentur ‥ et ‥ effugiantur, ~ores ‥ eorum omni odio ‥ corripiantur
beatus Stephanus ‥ ante alios ~or [gl.: ] Dominice passionisgibisnere
‘omnes hii filii Josaphat regis Juda ‥’ ymitatores sc. operum ejus
ĭmĭtātŏr, (13) ōris, m. (imitor), imitateur : Cic. Leg. 3, 31 ; Vat. 22 ; de Or. 2, 219.
imitātor ōris, m
- imitor, an imitator, copyist, mimic: imitatores faceti: nec desilies imitator in artum, H.: laborum meorum: stulti sapiens, O.