impausabilis
impausābĭlis (inp-), e, adj. [2. inpausa],
- unceasing, incessant: Ἀληκτὼ Graece impausabilis dicitur, Fulg. Myth. 1, 6.— Adv.: impausābĭlĭter, unceasingly: sumere cibum, without ceasing, Cael. Aur. Tard. 3, 2, 20.
im-pausābilis, e (in u. pauso), = ἀδιάλειπτος, unausgesetzt, ununterbrochen, Fulg. myth. 1, 6. Mythogr. Lat. 2, 12 u. 3, 6, 23: als Übersetzung von Alecto (Ἀληκτώ), die nie Rastende, Mythogr. Lat. 1, 109. – Dav. impausābiliter, Adv. = ἀδιαλείπτως, unausgesetzt, ununterbrochen, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 2, 20.
tres item Furie Plutoni deserviunt, id est in terris exercentur. harum secundum Fulgentium prima Alecto ~is, secunda Tisiphone ‥ [cf. ]: Allecto enim Graece inpausabilis dicitur Fulg. Myth. I 7
impausābĭlis, e, qui ne connaît pas le repos : Fulg. Myth. 1, 6.
pausat, quiescit. Fulgent. Myth. 1 :
Alecto Græce Impausabilis dicitur.