impeccabilis
impeccābĭlis (inp-), e, adj. [2. inpecco],
- faultless, sinless, impeccable, Gell. 17, 19, 6.
im-peccābilis, e (in u. pecco), fehlerfrei, sündenfrei, Gell. 17, 19, 6.
ex his autem reputo manifestum nullam creaturam racionalem esse aut esse posse immutabilem, immeribilem aut ~em per naturam
patet quod quicunque confirmat oppositum inplicat papam esse inpeccabilem, et sic Deus potest ergo errare in judicio
impeccābĭlis, e, incapable de faute : Gell. 17, 19, 6.