implacidus
implacidus, ungentle, savage, fierce
implăcĭdus (inpl-), a, um, adj. [2. in-placidus],
- ungentle, rough, savage, fierce (poet.): Genauni, implacidum genus, Hor. C. 4, 14, 10: Mars divum implacidissimus, Stat. Th. 9, 4: implacido letalis Sirius igni, Stat. S. 2, 1, 216: fores, Prop. 4 (5), 9, 14: cornu, Stat. Th. 5, 199.
im-placidus, a, um (in u. placidus), unsanft, rauh, wild, genus, Hor.: Mars, divûm implacidissime, Stat. – übtr., v. Lebl., ignis, Stat.: fores, Prop.
implacidus (in-pl-)
adj.,
- ungentle, savage, fierce: genus, H.: fores, Pr.