implacabilis
implacabilis, unappeasable, implacable, irreconcilable
Frieze-Dennison Vergil
implācābilis, e: (adj.), inexorable, inflexible, 12.3.
implācābĭlis (inpl-), e, adj. [2. inplacabilis],
- unappeasable, implacable (rare but class.); constr. with alicui, in aliquem, and absol.: seque mihi implacabilem inexpiabilemque praeberet, Cic. Pis. 33, 81: implacabilis esse alicui, Liv. 8, 35, 12: in aliquem implacabilis esse, Cic. Fam. 3, 10, 8; Liv. 26, 29, 4: grave et implacabile numen, Ov. M. 4, 452: Turnus, Verg. A. 12, 3: adjuro Stygii caput implacabile fontis, id. ib. 12, 816: caelum, Sil. 17, 253: iracundiae, Cic. Q. Fr. 1, 1, 13, § 39: veteri odio, Liv. 25, 16, 12; Ael. Spart. Vit. Sev. 18. — Adv.: implācābĭlĭter, implacably, only comp.: cui implacabilius irascebatur, Tac. A. 1, 13; so id. H. 3, 53 fin.
im-plācābilis, e (in u. placabilis), unversöhnlich, unerbittlich (Ggstz. exorabilis), v. Pers., absol., Liv. u.a.: immitis et impl. animus, Liv.: impl. in alqm, Cic. u. Liv., alci, Cic., Liv. u.a.: veteri odio, Liv.: delictis, Spart. – v. Lebl., odium, Nep. u. Tac.: iracundiae (Ggstz. irae exorabiles), Cic.: ira, Ov.: motus, nicht zu stillende Gärung, Tac.
mors implacabilis, atrox et aspera
hec anachorita est tediosa, querelosa et ~is [ME: ]arued forto paiзen
onqwemabyl , inplacabilis
at intus / conscia gens secum gerit implacabile bellum
gens inimica qua cum ‥ odium ~e contraxerunt
inter quos [sc. imperatorem et papam ] non multo post ~is discordia orta est
orto tamen inter Romanos et Saracenos inplacabili bello
implācābĭlĭs, (12) e (in, placabilis), implacable : alicui Cic. Pis. 81 ; Liv. 8, 35, 12, ou in aliquem Cic. Fam. 3, 10, 8 ; Liv. 26, 29, 4, à lʼégard de qqn.
implācābilis (inpl-) e, adj.
- 2 in+placabilis, unappeasable, implacable, irreconcilable: se mihi implacabilem praebere: Fabio, L.: numen, O.: iracundiae: ira, O.