implanator
implanātor, ōris, m. (implano), der Betrüger, Ps. Cypr. de sing. cler. 3.
implānātŏr, ōris, m. (implano), trompeur : Ps. Cypr. Sing. cler. 3.
Impostor, apud Laurent. in Amalth. Vide Implanare.