impulsio
impulsio, external pressure, influence
impulsĭo (inp-), ōnis, f. [impello], a pushing against.
- I Lit., external pressure, influence: omnis coagmentatio corporis vel calore vel frigore vel aliqua impulsione vehementi labefactatur et frangitur, Cic. Univ. 5, 14.—
- II Trop., incitement, instigation, impulse.
- A In gen.: impulsio est, quae sine cogitatione per quandam affectionem animi facere aliquid hortatur, ut amor, iracundia, aegritudo, Cic. Inv. 2, 5, 17; cf. id. ib. § 19; 2, 6, 20.—
- B In partic.: ad hilaritatem impulsio, pleasantry, an incitement to merriment, = Gr. χαριεντισμός, a figure of speech, Cic. de Or. 3, 53, 205; Quint. 9, 1, 31; 9, 2, 3.
impulsio, ōnis, f. (impello), I) der Anstoß, corporis, Donat. Ter. Andr. 3, 4, 21: virtutis alicuius (irgend einer Kraft) impulsionibus torqueri, Arnob. 2, 58. – II) übtr., a) die äußerliche Anregung, Veranlassung, Einwirkung, der Eindruck von außen, Cic. Tim. 17: Plur., impulsiones rerum, Arnob. 7, 28. – b) der Trieb, Antrieb, plötzliche Einfall (Ggstz. ratiocinatio), Cic. de inv. 2, 17 u. 19; 2, 20. – m. ad u. Akk., omnis ad omnem animi motum impulsio et, si ita res feret, mitigatio, alles, was zur Aufregung der Leidenschaften und nach Umständen zur Besänftigung dient, Cic. de or. 3, 118: ad hilaritatem imp., die Erregung der Heiterkeit, Versetzung in eine heitere Stimmung (durch Scherz, witzige Reden), griech. χαριεντισμός, eine Redefigur, Cic. de or. 3, 205. Quint. 9, 1, 31 u. 9, 2, 3.
significent ‥ tigna praedicatores ‥ qui ‥ turbines hereticae ~onis, ne eam [ecclesiam ] deiciant, arcent
meministi inter homines esse natura conjunctam societatem que nec ventorum poterat ~one moveri nec aliqua incommodorum passione sejungi
ex ventorum ~one, ut dum ventus meridionalis ‥ aquas movet
pulsio ‥ in expulsionem et ~onem dividitur
usque in Pascha existunt, qua die Christus corporis sui templum restituit quod prius ~o Judeorum solvit
licet multas adversariorum ~ones senserit
oportet nos ‥ de illis [sc. ecclesiis ] precipue curam gerere que aliquo casu aut hostis ~one majori indigent consolacione
hi ‥ in adversis patienter impatientium ~ones tolerant
amoto itaque tanti lapidis ingenti obumbraculo non minus fletuum ubertate quam manuum ~one
ab hujusmodi ~onibus indebitis ‥ priori faciendis desistere non curastis
ab omnibus inpulsionibus seu temptationibus malignorum spirituum tuti esse mereantur
impulsĭō, ōnis, f. (impello), ¶ 1 choc, heurt, impulsion : Cic. Tim. 14 ; Fato 46 ¶ 2 [fig.] a) impulsion naturelle, disposition à faire qqch. : Cic. Inv. 2, 17 ; b) impulsion, excitation à : Cic. de Or. 3, 205.
- 1. stoot, duw;
- 2. (metaf.) aandrift, impuls.
impulsiō (inp-) ōnis, f
- 1 in+1 PAL-, external pressure, influence: aliqua.—Fig., incitement, instigation, impulse: ad omnem animi motum: ad hilaritatem, pleasantry.