imputativus
impŭtātīvus (inp-), a, um, adj. [imputo],
- charging; trop., imputative, accusatory (post-class.), Tert. adv. Marc. 2, 25.
imputātīvus, a, um (imputo), zurechnend, beschuldigend, Tert. adv. Marc. 2, 25.
impŭtātīvus, a, um, dʼaccusateur : Tert. Marc. 2, 25.