imputatus
imputatus2, unpruned, untrimmed
impŭtātus (inp-), a, um, Part., from imputo.
impŭtātus (inp-), a, um, adj. [2. in-putatus],
- unpruned, untrimmed: vinea, Hor. Epod. 16, 44: buxus, Plin. 17, 21, 35, § 163.
1. imputātus, a, um (in u. puto, reinigen, beschneiden), unbeschnitten, buxus, Plin. 17, 163: vinea (Weinstöcke), Hor. epod. 16, 44.
2. imputātus, a, um, Partic. v. imputo, w. s.
1 impŭtātus, a, um, part. de imputo.
2 impŭtātus, (16) a, um (in, putatus), qui nʼa pas été taillé : Hor. Epo. 16, 44 ; Plin. 17, 163.
imputātus (inp-) (1)
- P. of imputo.
imputātus (inp-) (2) adj.
- 2 in+putatus, unpruned, untrimmed: vinea, H.