inanitas
inanitas, emptiness, empty space
ĭnānĭtas, ātis, f. [inanis].
- Lit., emptiness, empty space (rare but class.): mihi inanitate Jamdudum intestina murmurant, Plaut. Cas. 4, 3, 5 (802): per inanitatem ferri, Cic. Fat. 9, 18: oris, Quint. 1, 11, 6.—
- II Trop., emptiness, uselessness, inanity (rare but class.): amputata circumcisaque inanitate omni, Cic. Fin. 1, 13, 44; id. Tusc. 3, 2, 3: verborum et imaginum, Gell. 13, 8, 2.
inānitās, ātis, f. (inanis), die Leere, I) eig., der leere Raum, der hohle Raum, die Höhlung, Cic., Sen. und Plin. ep.: oris, Mundhöhle, Quint.: mihi inanitate iam dudum intestina murmurant, Leere des Magens, Plaut. – II) übtr.: 1) die Leere, Hohlheit, Gehaltlosigkeit, das Scheinwesen, Cic. Tusc. 3, 3; de fin. 1, 44: Plur., quaedam inanitates verborum et imaginum, leerer Wortschwall und nichtige Gaukeleien, Gell. 13, 8, 2. – 2) die Eitelkeit, das Nichtige, votorum, Amm. 26, 2, 2. – 3) die Einbildung, Selbstgefälligkeit, inanitas tumens, Amm. 17, 13, 27.
nulla jam constitutorum soliditas nihili ~ate concutitur
declinantes a soliditate essentie ad cineris ~atem
o quam infelix est ista felicitas / ‥ / in qua post copiam restat inanitas
vera ‥ omnia sunt et extra omnem ambiguitatem superfluae ~atis ignita
~atem expello
folinicia, vanitas, ~as
super illarum [increpationum ] ~ate increpare debemus
ĭnānĭtās, (15) ātis, f. (inanis), ¶ 1 le vide : Cic. Fato 18 || cavité, creux : Quint. 1, 11, 6 || [fig.] vide = inanition : Pl. Cas. 803 ¶ 2 futilité, vanité : Cic. Fin. 1, 44 ; Tusc. 3, 3.
Subito venit sibi Inanitas, taliter quod cecidit in terra pro mortua.
inānitās ātis, f
- inanis, emptiness, empty space: per inanitatem ferri.—Fig., worthlessness. inanity: summa.