inanitio
ĭnānītĭo, ōnis, f. [inanis],
- emptiness (opp. repletio), Isid. 4, 6, 11.
inānītio, ōnis, f. (inanio), die Ausleerung (Ggstz. repletio), Isid. orig. 4, 6, 11.
vicem gerere medicorum qui morbos curant nunc ex ~one in obpletis, nunc refectione in vacuis
spasmus est extensio vel contraccio nervorum ex ~one vel repletione proveniens
de regimine replecionis et ~onis
coitus si moderate fiat magna corporis est ~o, quia humidi cibalis, quo humidum radicale aleretur, subtraccio per ipsum fit notabilis
Sylo enim interpretatur amissio ‥ que omnia consonant in sapiencie Dei ~onem
frater credebat illum ex nimia ~one capitis quam forte ex inedia et languore simul immoderato contraxisset in mentis alienatione talia proferre
corpora sunt debilia ‥ propter ‥ ~onem arterie
numquid, Helia, ‥ mentis talem tam cito deduceris ad ~onem quod eciam dormitando nasove vigilanti stertendo pergas allucinatum?
hic quadam ~onis infirmitate ‥ percussus spumam emisit ab ore
rerum temporalium usque ad ~onem jacturam
pro pecunie quantitate usque ad ~onem ecclesie Cantuariensis exacta
quod bestiis ex creatione, hoc illis [sc. brutis hominibus ] ex propria contingit ~one et quod bestie si vellent non possent, hoc illi nolunt cum possint
ĭnānītĭō, ōnis, f. (inanio), action de vider : Isid. Orig. 4, 6, 11.