incessabiliter
incessābiliter, Adv. (incessabilis), unablässig, unaufhörlich, Hieron., Firm. u.a.
ut ad dilatandam Christianam fidem ~iter non desistat operam commodare(
~ius die noctuque ‥ occupatus
qui a vigesimo aetatis suae anno usque ad quadragesimum quintum eum die noctuque ~iter fatigavit
sunt nonnulli qui ejus voluntati ~iter parentes hereditatem suam, quam ob culpam patris Ade perdiderunt, recuperare contendunt
nonne igitur inconsolabiliter contristabor, ~iter querelabor, interminabiliter cruciabor?
quam sit carus ille Deo qui sic opera et cogitaciones suas disposuit, ut quicquid cogitat vel facit ~iter Domino placeat
incessābĭlĭtĕr, et incessantĕr, incessamment : Hier. Ep. 64, 20 ; Sid. Ep. 8, 11.
Incessanter, in Libello Episcoporum Italiæ contra Elipandum, tom. 3. Consil. Hispan. pag. 98.