incessans
incessans, antis, adj. [2. in-cessans],
- incessant (post-class.): virtus, Cassiod. Complex. Act. Apost. 11.— Adv.: incessan-ter, incessantly: inhaerere, Cod. Just. 11, 42, 10 fin.: legebat auctores antiquos, Sid. Ep. 8, 11 med.
incessāns, antis (in u. cesso), unablässig, plagae, Gregor. epist. 4, 31: virtus, Cassiod. complex. act. apost. 11.
teque omnis in aethre potestas / vocibus ymnisonis atque incessantibus orant
importunum dolentem quaerunt, ‥ ~antem lugentem amant
~anti dolore(v.