inconcinnus
inconcinnus, inelegant, ungraceful, awkward
in-concinnus, a, um, adj.,
- inelegant, awkward, absurd (rare but class.): qui in aliquo genere inconcinnus aut multus est, is ineptus dicitur, * Cic. de Or. 2, 4, 17: personamque feret non inconcinnus utramque, Hor. Ep. 1, 17, 29: asperitas agrestis et inconcinna gravisque, id. ib. 1, 18, 6.— Adv. in two forms (in both post-class.), awkwardly, absurdly.
- 1 inconcinnē: causificare, Ap. Met. 10, 9, 7.—
- 2 inconcinnĭter: vertere in aliquam rem, Gell. 10, 17, 2.
in-concinnus, a, um, ungefügig, ungereimt, ungeschickt, non inc. (v. einer Pers.), nicht ohne Geschick, mit Kunst u. Gewandtheit, Hor. ep. 1, 17, 29: qui in aliquo genere inconcinnus et multus est, ungereimt (gegen den Austand) verfährt, Cic. de or. 2, 17: asperitas agrestis et inconcinna gravisque, bäurisch rohes Wesen und unschicklich plumpes Betragen, Hor. ep. 1, 18, 6: versus absurdi et inconcinni (plumpe, abgeschmackte), Amm. 15, 5, 37.
qui si forte tibi liber inconcinna loquatur, / judex parce sibi
quando trajectio verbi / inconcinna venit
animus [mulieris incestae ] impurus et ~us est, animus meretriceus et libidinis servus est, animus incestus et omni sorde denigratus est
quid enim si explicare nequimus et expedire que sentimus, num ideo fidei nostre ~a, nova, inusitata precipitabimus?
inconcinna mihi natalia fata dedisti / nesque mihi, Lachesis, pollice fila truci
secundum hujus littere [sc. X ] inceptionem tam rare partes formantur, quia turpem et ~um reddit sonum
videtur posse ostendi quod concinnitas et inconcinnitas non dicantur absolute sed in respectu, et quod unus et idem sonus sit concinnus et ~us. ‥ aliquis sonus alicui audienti est concinnus et delectabilis, et ille idem sonus alii audienti est absurdus et ~us
inconcinnus, (15) a, um, qui nʼest pas en harmonie, maladroit : Cic. de Or. 2, 17 ; Hor. Ep. 1, 17, 29.
in-concinnus
adj.,
- inelegant, ungraceful, awkward: alquis: asperitas, H.