About

Menu

inconcinnus

inconcinnus, inelegant, ungraceful, awkward

in-concinnus, a, um, adj.,
  • inelegant, awkward, absurd (rare but class.): qui in aliquo genere inconcinnus aut multus est, is ineptus dicitur, * Cic. de Or. 2, 4, 17: personamque feret non inconcinnus utramque, Hor. Ep. 1, 17, 29: asperitas agrestis et inconcinna gravisque, id. ib. 1, 18, 6.— Adv. in two forms (in both post-class.), awkwardly, absurdly.
      • 1 inconcinnē: causificare, Ap. Met. 10, 9, 7.—
      • 2 inconcinnĭter: vertere in aliquam rem, Gell. 10, 17, 2.

Saved

Recent