incondemnatus
in-condemnātus, a, um, adj.,
- uncondemned, Cato ap. Gell. 13, 24, 12.
in-condemnātus, a, um (in u. condemno), nicht verurteilt, Cato orat. 8. fr. 1. Itala act. apost. 16, 37.
incondemnātus, (16) a, um, c. indemnātus : Cat. d. Gell. 13, 24, 12.