inconfessus

inconfessus [LL] , a not having confessed, unshriven; b (pass., of sin or sim.) unconfessed. a s1100 (v. impaenitens 1a); si quis vero cum proprietate ~us obierit, in cimiterio non sepeliatur W. Malm. GP I 42 (cf. Conc. Syn. 613: 1075); te admittam ad penitentiam, ne forte ‥ ~us moriaris Rob. Flamb. Pen. 4; post istas enormitates umquam accessisti ad altare ad celebrandum ~us? numquam Ib. app. p. 299; nullo die ‥ ~us sacrificium obtulit, conscienciam magnam faciens eciam de minimis peccatis Capgr. Hen. 181.  b 1311 si aliquis frater recedat cum delicto ~o a capitulo, non potest habere de bonis spiritualibus domus Conc. II 368.