inconcinnitas
inconcinnĭtas, ātis, f. [inconcinnus],
- inelegance, awkwardness, impropriety (post-Aug.): vitatis sententiarum ineptiis atque inconcinnitate, Suet. Aug. 86; Ap. Dogm. Plat. 2, pp. 14, 21.
inconcinnitās, ātis, f. (inconcinnus), der Mangel an Harmonie, Apul. de dogm. Plat. 2, 4.
quorumcunque aures ~ate verborum offendero
cum concinnitas et ~as sint dispositiones soni
inconcinnĭtās, ātis, f. (inconcinnus), défaut de symétrie : Suet. Aug. 86 ; Apul. Plat. 2, 4.