inculcatio
inculcātĭo, ōnis, f. [inculco],
- an inculcating (late Lat.), Tert. Apol. 39.
inculcātio, ōnis, f. (inculco), das Einprägen, Tert. apol. 39.
frequenti ac veloci confricationis ~one calor excitetur
rex Francorum ‥ suo commorantium in palatio crebris ~onibus frequenter accepit, qualiter rex Anglorum ‥ regnum suum ‥ pacifice gubernaret
verbi hujus [sc. ‘revertere’, ] tam crebra ~one ‥ vehementiam sui commendat affectusCant. vi 12
laudando cumulat hec inculcatio plausum / et culpando frequens est malleus ad feriendum
sub trina jussionis ~one
expedit ‥ ipsos ordines minime recipere inculcatos, quoniam ~o reverentiam minuit
inculcatos, id est multiplicatos vel plures simul eodem die
viso quanta irreticio quantaque procrastinacionum ~o ‥ emerserint
inculcātĭō, ōnis, f. (inculco), action dʼinculquer : Tert. Apol. 39.