inculcator
inculcātor, ōris, m. [inculco].
- One who tramples upon: diaboli, Tert. adv. Gnost. 6. —
- II One who insists on or inculcates: rationis, Cassiod. Var. 12, 1 fin.
inculcātor, ōris, m. (inculco), I) der Niedertreter, diaboli, Tert. adv. gnost. 6. – II) der Einschärfer, rationis, Cassiod. var. 12, 1, 5.
nimis morosus videor et in ipsorum commendatione operum tediosus [v. l. tedians ] ~or verborum
inculcātŏr, ōris, m. , qui foule aux pieds : Tert. Scorp. 6 || qui inculque : Cassiod. Var. 12, 1.
Deus evulsum hominem de diaboli gula per fidem, jam et Inculcatorem ejus voluit efficere per virtutem, ne solummodo evasisset, verum etiam evicisset inimicum.