About
Menu

individualiter

individualiter [ML] 1 (phil.) individually, in respect of existence as an individual, in the manner of or with reference to an individual. cum ‥ corpus ‥ ~iter idem et unum in divinis locis eodem tempore totum esse non conveniat Adel. QN 21; genus per se actualiter ~iterque esse non potest Ps.-Gros. Summa 326; ipsa [entia] quidem ~iter diversa esse, sed specie esse eadem Ib. 384; Mens. & Disc. (Anon. IV) 59 (v. generaliter 1); res existentes ~iter per suam racionem propriam (Duns) GLA III 215n. 127; non sunt accipienda ea que generantur ~iter, set communiter T. Sutton Gen. & Corrupt. 206. 2 singly, one by one. prout per magistros ‥ coram nobis juratos et ~iter examinatos ‥ plenam recepimus veritatem MunAcOx II 473. 3 a indivisibly, inseparably; b (log.) immediately, without middle term. a filiam ‥ matrimonialiter ~iterque sociandam E. Thrip. SS III 7; una [mulier] in matrimonio ~iter conjuncta Holcot Wisd. 147.  b predicatum removetur a subjecto ~iter, non enim est medium sub quo possit sillogizari alterum de altero [cf. Arist. An. Post. 79a33 seqq. ἀτόμως, tr. Jacobus: ~iter] Gros. Anal. Post. I 14 p. 204; cum ‥ A sit in C ~iter et affirmative et in B ~iter et negative Ib. p. 205–6.

Saved

Recent