indivisibilis
indīvīsĭbĭlis, e, adj. [2. in-divido],
- indivisible (post-class.): materia, Diom. p. 415 P.: anima, Tert. Anim. 51; Isid. 3, 5, 3.— Adv.: in-dīvīsĭbĭlĭter, indivisibly, Tert. Anim. 51.
in-dīvīsibilis, e, unteilbar, Diom. 421, 17. Tert. de anim. 51. Isid. orig. 3, 5, 3. – Adv. indīvīsibiliter, Tert. de anim. 51 u.a. Eccl.
syllabas in litteras dividimus, litterae vero ~es sunt
punctum simplex id est sine partibus est et ~e velut aeternitas
quod de sui natura ~e sit et sectionem sive divisionem non patiatur
nullum corpus est ~e ‥ sed omne tale est divisibile in infinitum
[Democritus et Leucippus ] posuerunt omnia fieri ex atomis ~ibus
spiritus ~is quoad molem
indimissibile [? l. ~e ]
saeculum quidem est propter ~em unitatem, saecula vero propter interminabilem immensitatem
~is unitas et insociabilis pluralitas in Deo
dicit Aristoteles in principio Physicorum [185b7 sqq. ] quod unum dividitur in unum continuum et unum ~e et unum ratione
unitas dupliciter potest considerari, viz. prout est quantitas, et sic potest dividi, aut prout est quantitatis principium, et sic manet ~is
Christus est ‥ unum caput et in seipso manet semper ~is
cum substantia Patris ~is sit, utpote simplex omninoDecret. Papae )
unitas divine essentie in trium personarum ~i trinitate
cementarius juratus est justam consideracionem facere ‥ de muris lapideis inter vicinos, divisibilibus et ~ibus, ruinosis
divisionem magnitudinis esse semper in magnitudines, neque umquam perveniri ad ~ia que aliquam magnitudinem component, eo quod ~e tangens ~e tangit secundum totum et ita non facit majus in dimensione
ita spacium componeretur ex ~ibus
cogente catena caritatis Christi et ~is affectu dilectionis
ideo est matrimonium ~e quia est sacramentum ~is unionis humanitatis et divinitatis Christi in unitatem persone et ~is copule matrimonialis Christi et ecclesie
indīvīsĭbĭlĭs, e, indivisible : Tert. Anim. 51 ; Isid. Orig. 3, 5, 3.