indoctus
indoctus, untaught, unlearned, uninstructed, ignorant, unskilful
- I Of persons (class.): homo, Auct. Her. 4, 46, 59: (Juventius) nec indoctus, et magna cum juris civilis intellegentia, Cic. Brut. 48, 178: est habitus indoctior, id. Tusc. 1, 2, 4. — As subst.: doctus indoctum superabit, Quint. 2, 17, 43: indocti, the ignorant, id. 3, 8, 51; 4, 2, 37; Juv. 2, 4; 13, 181.—With inf. (poet.): Cantabrum indoctum juga ferre nostra, Hor. C. 2, 6, 2.—With gen.: Tiro haudquaquam rerum veterum indoctus, Gell. 7, 3, 8: pilae discive trochive, Hor. A. P. 380. — With acc. (post-class.): homo pleraque alia non indoctus, Gell. 9, 10, 5. —
- II Of inanimate and abstract things (poet. and in post-Aug. prose): indoctae rusticaeve manus, Quint. 1, 11, 16: brevitas, id. 4, 2, 46: mores, Plaut. Bacch. 5, 1, 3 (1089) Fleck. (Ritschl, moribus moris): canet indoctum, i. e. sine arte, naturā tantum duce, artless, Hor. Ep. 2, 2, 9.— Hence, adv.: in-doctē, unlearnedly, ignorantly, unskilfully (class.): verba haud indocte fecit, Plaut. Pers. 4, 4, 14 (572): non indocte solum, verum etiam impie facere, Cic. N. D. 2, 16, 44.— Comp.: dicere indoctius, etc., Gell. 12, 5, 6.
incassum ‥ ~a eloquentia verberat aures
cachinnum crepitantem quasi vulgi ~i
carmiger indoctus cecinit hos Alcuine versus
holerum flores, quos dicere certe / mens indocta fugit
me ‥ ~iorem scientia ‥ ab illius comparatione reminiscor
constitutus sum ut alios regam ~us doctor
est indocta loqui que nescit lingua tacere
ipsum ad erudiendos incredulos et ~os mitti debere decernunt
disce, sed a doctis, indoctos ipse doceto
ad predicandum ~is verbum Dei
documentorum obtusiva ‥ que male doctos ~is imperitiores ‥ reddiderunt
quidam ~i [ME: ] queruntunwise
expers, ~us,dælleas, cræftleas
cum anchora illa mirabiliter facta manibus ~is(
- 1. niet geleerd, niet wetenschappelijk gevormd [iuvenes];
- 2. onontwikkeld, ruw [multitudo];
- 3. ongeoefend, onhandig (in: acc.; in m. acc.; gen.) [pilae in het balspel].
未學。無學問。愚者。— pilae (gen.) vel pilam 未諳耍弹。— jugum ferre 未諳駕軛。Indocti mores 鄙陋風俗。Indoctum canere 不善唱。
Suggest a Translation
See an image
Imbecillis, inscius, nepos,
Inscitia, imperitia,
- with comp, untaught, unlearned, uninstructed, ignorant, unskilful: multitudo: habitus indoctior: Cantabrum indoctum iuga ferre nostra, H.: pilae discive trochive, H.— Neut. adverb: canet indoctum, without skill, H.— As substm.: non apud indoctos loquor: Non tu, indocte, solebas, etc., V.
-
…homines arant, navigant, aedificant, virtuti omnia parent. Sed multi mortales, dediti ventri atque somno, indocti incultique vitam sicuti peregrinantes transiere ; quibus profecto contra naturam corpus voluptati, anima oneri fuit. Eorum ego vitam…
Sallust, Catilina
-
…multarumque causarum. duo etiam Metelli, Celer et Nepos, non nihil in causis versati nec sine ingenio nec indocti, hoc erant populare dicendi genus adsecuti. Cn. autem Lentulus Marcellinus nec umquam indisertus et in consulatu pereloquens…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…eam accuset, quam vereri deberet, etiamsi minus percipere potuisset sed, ut opinor, hic error et haec indoctorum animis offusa caligo est, quod tam longe retro respicere non possunt nec eos, a quibus vita hominum instructa…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…parum vidit, deinde hoc quoque alienum ; nam ante Aristippus, et ille melius. addidisti ad extremum etiam indoctum fuisse. Fieri, inquam, Triari, nullo pacto potest, ut non dicas, quid non probes eius…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, ne haec quidem curaturos, quae sine eruditione Graeca intellegi non possunt. itaque ea nolui scribere quae nec indocti intellegere possent nec docti legere curarent. Vides autem eadem ipse ; didicisti enim non posse nos Amafinii aut Rabirii…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…in schola desinis. quid ergo aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere quanti quidque sit aliter docti et indocti, sed cum constiterit inter doctos quanti res quaeque sit si homines essent, usitate loquerentur, dum res maneant…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quibus vacant cives, peregrini fruuntur capti quodam modo nomine urbis et auctoritate ; tamen eruditissimos homines Asiaticos quivis Atheniensis indoctus non verbis, sed sono vocis nec tam bene quam suaviter loquendo facile superabit. Nostri minus student litteris quam…
Cicero, de Oratore
-
…Italiam totam occupaverunt, quodque maxumum argumentum est non dici illa subtiliter, quod et tam facile ediscantur et ab indoctis probentur, id illi firmamentum esse disciplinae putant. Sed defendat, quod quisque sentit ; sunt enim iudicia libera…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…verbis incensam illius cupiditatem comprimas atque restinguas. valebis apud hominem volitantem gloriae cupiditate vir moderatus et constans, apud indoctum eruditus, apud generum socer. dices enim, ut es homo factus ad persuadendum, concinnus, perfectus ,…
Cicero, in Pisonem
-
…astra moveantur quae enim potest maior esse ; restat igitur ut motus astrorum sit voluntarius. Quae qui videat non indocte solum verum etiam impie faciat si deos esse neget. nec sane multum interest utrum id neget an eos omni…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum