inexpertus
inexpertus, without experience, unpractised
Frieze-Dennison Vergil
inexpertus , a, um: (active) unacquainted with , inexperienced in, unaccustomed to a thing; (passive) unused, untried, unproven, 4.415.
ĭn-expertus, a, um, adj., untried (not in Cic. or Caes.).
- I Act., that has not made trial of, unacquainted with, inexperienced in, unaccustomed to a thing: qui lascivia inexperti advenerant, Tac. A. 16, 5: exercitus bonis inexpertus atque insuetus, Liv. 23, 18, 10: animus ad contumeliam inexpertus, id. 6, 18, 4: dulcis inexpertis cultura potentis amici: expertus metuit, Hor. Ep. 1, 18, 86.—
- II Pass., that has not been tried, untried, unproved: legiones civili bello inexpertae, Tac. H. 2, 75; 1, 8: fides, Liv. 28, 18, 10: potestas, id. 3, 52, 9: carmen, new, Stat. S. 4, 5, 11: ne quid inexpertum relinquat, Verg. A. 4, 415; Curt. 3, 6, 5; 4, 4, 2: haud tibi inexpertum curvos deprendere mores, Pers. 3, 52 al.
in-expertus, a, um, I) aktiv = etw. noch nicht aus Erfahrung kennend, von etw. noch nichts wissend, mit etw. noch unbekannt, noch nicht vertraut, einer Sache noch ungewohnt, m. Genet., lasciviae, Tac.: humanarum rerum non inexperti, Augustin.: m. Dat., bonis inexpertus atque insuetus, Liv.: m. ad u. Akk., animus ad contumeliam inexpertus, Liv.: absol., inexperti, Hor. – II) passiv: A) noch unbekannt, arces, unbetreten, Sil. 3, 496. – B) unversucht, unprobiert, ne quid inexpertum relinquat, Verg. Aen. 4, 415: nec Philippus quicquam inexpertum omisit, Curt. 3, 6 (16), 14: qui nihil inexpertum, nihil metu omissum relinquatis, Curt. 9, 2 (10), 27. – C) noch nicht (durch die Erfahrung) kennen gelernt, 1) im allg., in der Praxis noch nicht vorgekommen, unerlebt, noch unbekannt, genus quaestionis, Plin. ep.: carmen, Stat. – 2) prägn., noch unerprobt, noch unbewährt, a) v. Pers.: Rufus bellis inexp., Tac.: legiones bello civili inexp., Tac. – b) v. Lebl.: puppis, Ov.: fides, Liv. u. Curt.
adeo castus ut conjugalis officii celebretur ~us
agebantur ‥ dira facinora que ~is pene incredibilia putantur
“si deliquit” inquiunt, malorum ~i
tactus ~a maris
quod non impudenter nec ~us dico ‥
doctus ab indocto, expertus ab ~o ‥ rescriptum requirebat
ad probacionem omnium occultorum, quibus vulgus ~um contradicit
si cum ~o dulcedinem imperii haec verba facerem, ad hoc potissimum laborarem, ut tibi planum esset quantum praestat imperialis vita privatae
~um, †probatum [l. inprobatum ]
siccum vel humidum, calidum vel frigidum semen vel matrix est inutilis ad generandum et ~um ad concipiendum
hos tua mensa delicate cibabit / ut vite dapes stupeant inexpertas
[Priscianus ] inauditam antecessoribus et ~am praeteritis saeculorum imperatoribus promulgabat sententiam posteris
cunctos sopor altus habebat et jam ~a melodia tacebat
pro ~o exitus languore semper turbulenter pavida perhorret
erant ‥ dubii, utpote tam longinqui itineris et tantorum periculorum ~i
[diluvium Noe ] interiors terre terebrans est et inferos nova et ~a perfundens dulcedine
ĭnexpertus, (11) a, um, ¶ 1 inexpérimenté, neuf, novice : Hor. Ep. 1, 18, 86 || [avec dat.] qui nʼest pas fait à : Liv. 23, 18, 10 ; [avec abl.] Tac. Ann. 16, 5 ; [avec ad ] Liv. 6, 18, 4 ¶ 2 non essayé, non éprouvé : Liv. 28, 18, 10 ; Tac. H. 2, 75 ; Virg. En. 4, 415 || nouveau, inusité : Stat. S. 4, 5, 11.
- 1. onervaren (in: dat.; gen.; ad);
- 2. (v. zaken) (a) onbeproefd, niet getest, niet bewezen [puppis; fides; legiones]; (b) onbekend [genus quaestionis].
in-expertus
adj.,
- without experience, unpractised: exercitus bonis inexpertus, L.: animus ad contumeliam, L.: Dulcis inexpertis, H.—Untried, unproved, untested: fides, L.: legiones, Ta.: Ne quid inexpertum relinquat, V.: Si quid scaenae committis, novel, H.